நடிப்பு: அர்ஜுன் தாஸ், அதிதி ஷங்கர், சோனா ஒலிக்கல்
இயக்கம்: விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த்
இசை: ஹேஷம் அப்துல் வஹாப்
வெளியீடு: ஆகஸ்ட் 28, 2026

காதல் தோல்வி, பழைய காதல், புதிய காதல், பிரிவு, மீண்டும் சந்திப்பு என வழக்கமான காதல் முக்கோணத்தை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம் ‘ஒன்ஸ் மோர்’. அர்ஜுன் தாஸ், அதிதி ஷங்கர், அறிமுக நடிகை சோனா ஒலிக்கல் ஆகியோர் நடித்துள்ள இந்தப் படம், அதிதி ஷங்கருக்கு ஒரு கம்பேக் படமாக அமையுமா என்ற எதிர்பார்ப்பையும் ஏற்படுத்தியது. ஆனால் படம் அந்த எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுகிறதா?

கதை என்ன?

முதல் காதல் தோல்வியால் வாழ்க்கையே வெறுத்துப்போன ரகுவரன், தற்கொலைக்கு முயற்சிக்கும் நிலையில் நண்பர்களால் காப்பாற்றப்படுகிறார். அதன் பிறகு காதல், திருமணம் என எதுவுமே வேண்டாம் என்ற மனநிலையில் வாழ்க்கையை நகர்த்துகிறார்.

எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கல்லூரியில் தன்னைவிட ஜூனியராக இருந்த அஞ்சலி அவரை மீண்டும் சந்திக்கிறார். ரகுவரனின் மீது காதல் கொள்ளும் அஞ்சலி, அவரைத் தொடர்ந்து சென்று தனது காதலை வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஒருகட்டத்தில் ரகுவரனும் அஞ்சலியின் காதலை ஏற்றுக்கொண்டு திருமணத்துக்கு தயாராகும் நேரத்தில், அவரது முதல் காதலியான இந்திராவிடமிருந்து ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது.

அதன் பிறகு ரகுவரனின் வாழ்க்கை மீண்டும் தலைகீழாகிறது.

ரகுவரனுக்கும் இந்திராவுக்கும் இடையில் என்ன நடந்தது? அவர்கள் ஏன் பிரிந்தார்கள்? இந்திராவின் மீண்டும் வருகை ரகு–அஞ்சலியின் காதலை என்ன செய்தது? என்பதுதான் படத்தின் மையக்கதை.

படம் எப்படி இருக்கிறது?

கதையாக பார்த்தால் இது புதிதான முயற்சி என்று சொல்ல முடியாது. பழைய காதல் – புதிய காதல் என்ற முக்கோணக் காதல் கதையை ஒரு அழகான ஃபீல்-குட் படமாக மாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு இருந்தும், இயக்குநர் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த் அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்தவில்லை.

முதல் பாதி மிகவும் மெதுவாக நகர்கிறது. கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்துவதிலும், காதல் காட்சிகளை உருவாக்குவதிலும் அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்ளும் படம், ரசிகர்களின் பொறுமையை சோதிக்கிறது.

இரண்டாம் பாதியில் கதை வேகம் எடுக்கும் என்று எதிர்பார்த்தால், அங்கும் பெரிய திருப்பம் எதுவும் கைகொடுக்கவில்லை. மாறாக, முக்கிய பிரச்சினைக்கு கொடுக்கப்படும் காரணம் மிகவும் சிறியதாகவும் நம்ப முடியாததாகவும் இருப்பதால், கதையின் மீதான ஈடுபாடு மேலும் குறைகிறது.

அதிதி ஷங்கர் – படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்!

படத்தில் உண்மையாகவே ஆறுதல் அளிக்கும் விஷயம் அதிதி ஷங்கரின் நடிப்பு.

அஞ்சலி கதாபாத்திரத்தில் கள்ளம் கபடமில்லாத, துறுதுறுப்பான காதல் பெண்ணாக அழகாக நடித்திருக்கிறார். அவரது க்யூட்டான நடிப்பும், இயல்பான முகபாவனைகளும் பல இடங்களில் படத்திற்கு உயிர் கொடுக்கின்றன.

கதை தடுமாறும் நேரங்களிலும், அதிதி வரும் காட்சிகள் மட்டும் திரையில் ஒரு புத்துணர்ச்சியை ஏற்படுத்துகின்றன. ‘நேசிப்பாயா’ படத்திற்குப் பிறகு அவருக்கு ஒரு நல்ல கம்பேக் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்த நிலையில், நடிப்பைப் பொறுத்தவரை அவர் தனது பங்களிப்பை சிறப்பாக செய்திருக்கிறார்.

அர்ஜுன் தாஸ் எப்படி?

அர்ஜுன் தாஸ் தனது வழக்கமான கனமான நடிப்புத் தோற்றத்துடன் ரகுவரன் கதாபாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கிறார். காதல் தோல்வியால் உடைந்த மனிதனாகவும், மீண்டும் காதலில் விழும் நபராகவும் நடிக்க முயன்றிருக்கிறார்.

ஆனால் கதாபாத்திரத்தின் எழுத்தே அவருக்கு போதுமான ஆழத்தை கொடுக்காததால், அவரது நடிப்பும் முழுமையாக வெளிப்படவில்லை.

குறிப்பாக, படத்தின் முக்கியமான திருப்பங்களுக்கான காரணங்கள் வலுவாக இல்லாததால், ரகுவரனின் முடிவுகள் சில நேரங்களில் கதைக்காக திணிக்கப்பட்டது போலவே தெரிகின்றன.

சோனா ஒலிக்கல் – அழகான அறிமுகம்

மலையாளப் பெண்ணாகவும், கதக் நடனக் கலைஞராகவும் ஃபிளாஷ்பேக்கில் வரும் சோனா ஒலிக்கல், தனது ஸ்க்ரீன் பிரசன்ஸால் கவனம் ஈர்க்கிறார்.

அழகாகவும் க்யூட்டாகவும் தோன்றும் அவர், கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்துக்கு நியாயம் செய்ய முயற்சித்திருக்கிறார். ஆனால் அவரது கதாபாத்திரத்துக்கு வழங்கப்பட்ட காட்சிகளும், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் எழுத்தும் குழப்பமாக இருப்பதால், அவரை முழுமையாக ரசிக்க முடியவில்லை.

இசை – ‘வா கண்ணம்மா’ பிளஸ்

ஹேஷம் அப்துல் வஹாப் இசையில் வரும் ‘வா கண்ணம்மா’ பாடல் படத்தின் மிகப்பெரிய பிளஸ்.

காதல் படத்துக்கு தேவையான மென்மையான உணர்வை பாடல் கொண்டு வருகிறது. பாடல் காட்சிகள் மட்டுமே படத்தின் ஒட்டுமொத்த வேகத்தில் இருந்து சற்று வேறுபட்ட ஒரு ரசனை அனுபவத்தை தருகின்றன.

மேக்கிங் ஏமாற்றம்

படத்தின் மற்றொரு பெரிய குறை அதன் தொழில்நுட்பத் தரம்.

ஆரம்பம் முதலே கேமரா அதிகமாக அசைவது, தேவையற்ற அளவில் பயன்படுத்தப்படும் கட் ஷாட்கள் மற்றும் சில காட்சிகளின் மேக்கிங் ஆகியவை பெரிய திரைப்படத்தைப் பார்ப்பது போன்ற உணர்வை கொடுக்காமல், சில நேரங்களில் ஒரு குறும்படத்தைப் பார்ப்பது போன்ற அனுபவத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

காதல் படத்திற்கு தேவையான அழகான காட்சியமைப்புகளும், உணர்வுகளை தூண்டும் விஷுவல்களும் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம்.

பெரிய மைனஸ் – கதையின் முக்கிய பிரச்சினை!

படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்சினையே அதன் மையக் கதையில் இருக்கிறது.

ஒரு சாதாரண விஷயத்தை மிகப்பெரிய பிரச்சினையாக மாற்றி, அதன் மீது ஒட்டுமொத்த கதையையும் கட்டமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர். அந்த காரணத்தை ரசிகர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பதே கேள்விக்குறியாகிறது.

இதேபோன்ற காதல் கதைகளை தமிழ் சினிமாவில் ஏற்கனவே பலமுறை பார்த்திருக்கிறோம். குறிப்பாக, இதே உணர்வுகளை இன்னும் அழகாகவும் ஆழமாகவும் சொல்லிய படங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ‘ஒன்ஸ் மோர்’ மிகவும் சாதாரணமாகவே தெரிகிறது.

தீர்ப்பு

‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தில் காதல் இருக்கிறது… ஆனால் அந்தக் காதலை ரசிக்க வைக்கும் அளவுக்கு அழுத்தமான கதை இல்லை.

அதிதி ஷங்கரின் க்யூட்டான நடிப்பும், ‘வா கண்ணம்மா’ பாடலும் மட்டுமே படத்தை ஓரளவுக்கு தாங்குகின்றன. அர்ஜுன் தாஸின் நடிப்புக்கும், சோனா ஒலிக்கலின் அறிமுகத்துக்கும் நல்ல வாய்ப்பு இருந்தும், பலவீனமான திரைக்கதை அதை வீணடித்துவிடுகிறது.

முதல் பாதியின் மெதுவான திரைக்கதை, இரண்டாம் பாதியின் நம்ப முடியாத திருப்பங்கள், தடுமாறும் மேக்கிங் என படம் முழுவதும் ரசிகர்களின் பொறுமையை சோதிக்கிறது.

மொத்தத்தில், ‘ஒன்ஸ் மோர்’ – காதல் கதையை சொல்ல வந்திருக்கிறது; ஆனால் சொல்ல வந்த காதலே ரசிகர்களை பெரிதாக காதலிக்க வைக்கவில்லை.