
கனேடிய பழமைவாதிகள் (Conservatives) தற்காலிக வெளிநாட்டு தொழிலாளர் திட்டம் (TFWP) தொடர்பான தங்கள் நிலைப்பாட்டில் முழுமையாக “தவறு” என்று கூற முடியாது, ஆனால் அவர்களின் “திட்டத்தை முழுவதுமாக ஒழிக்க” வேண்டும் என்ற கோரிக்கை, தற்போதைய அரசாங்கத்தின் “கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சுருக்கம்” என்ற யதார்த்தமான அணுகுமுறையிலிருந்து வேறுபடுகிறது, மேலும் சில விமர்சனங்கள் தரவு ஆதரவைக் கொண்டுள்ளன, ஆனால் சிக்கல்களை எளிமையாக்கும் போக்கும் உள்ளது.
பழமைவாதிகளின் முக்கிய விமர்சனங்கள் மற்றும் கோரிக்கைகள்
பழமைவாதக் கட்சியின் மைய நிலைப்பாடு தற்காலிக வெளிநாட்டு தொழிலாளர் திட்டத்தை ஒழிப்பது, ஆனால் விவசாயம், மீன்பிடி போன்ற உண்மையில் பற்றாக்குறை உள்ள பருவகால வேலைகளுக்கு ஒரு தனி சேனலை உருவாக்குவது. அவர்களின் முக்கிய காரணங்கள் பின்வருமாறு:
- இளையோர் வேலையின்மை மற்றும் வேலை வாய்ப்புகள்: பழமைவாதிகள் கூறுவது, இந்தத் திட்டம் கனேடியர்களுக்கு (குறிப்பாக இளையோருக்கு) கிடைக்க வேண்டிய தொடக்கநிலை வேலை வாய்ப்புகளைப் பறித்து, ஊதிய வளர்ச்சியைத் தடுக்கிறது. அவர்கள் அடிக்கடி குறிப்பிடும் தரவு: 2026 ஆம் ஆண்டில் கனடாவில் சுமார் 442,000 இளையோர் வேலையில்லாமல் உள்ளனர், இது தொற்றுநோய் காலம் தவிர்த்து 25 ஆண்டுகளில் மிக மோசமான நிலை.
- நிதி செலவு: எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கோரிய தகவலின்படி, இந்தத் திட்டத்தை நடத்த கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் கூட்டாட்சி அரசாங்கம் சுமார் 16 நூறாயிரம் டாலர்கள் (நிகர செலவு சுமார் 5.09 நூறாயிரம்) செலவிட்டுள்ளது, இது “பொறுப்பற்றது” என்று பழமைவாதிகள் கருதுகின்றனர்.
- பொருளாதார சிதைவு: இந்தத் திட்டம் ஊதியங்களை அடக்கி, உற்பத்தித்திறனைத் தடுத்து, குறுகிய கால லாபத்திற்காக நிறுவனங்கள் உள்நாட்டு பயிற்சி மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டைப் புறக்கணிக்க வைக்கிறது என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
அரசாங்கத்தின் உண்மையான கொள்கை “முழுமையான ஒழிப்பு” அல்ல
பழமைவாதிகள் “முழுமையாக ஒழிக்க” கோரினாலும், தற்போதைய லிபரல் அரசாங்கம் உண்மையில் கடுமையான சுருக்கம் மற்றும் பிராந்திய வேறுபாடு என்ற அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுகிறது, திட்டத்தை முழுமையாக நிறுத்தவில்லை:
- பெரிய அளவிலான சுருக்கம்: 2026 ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில், புதிதாக வந்த தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2024 ஆம் ஆண்டின் அதே காலத்தை விட 74% குறைந்துள்ளது (சுமார் 103,160 பேர் குறைவு). குறைந்த ஊதிய வேலைவாய்ப்புகளுக்கான விண்ணப்பங்கள் சுமார் 60% குறைந்துள்ளன.
- வேலையின்மை விகிதம் அதிகமான பகுதிகளில் கடுமையான கட்டுப்பாடு: வேலையின்மை விகிதம் 6% அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பெருநகரப் பகுதிகளில், குறைந்த ஊதிய பணியிடங்களுக்கான புதிய Labour Market Impact Assessment (LMIA) விண்ணப்பங்களை அரசாங்கம் ஏற்காது, மேலும் குறைந்த ஊதிய பணியிடங்களின் விகிதத்தை 10% ஆகக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது.
- கிராமப்புறங்களுக்கு நெகிழ்வுத்தன்மை (சர்ச்சைக்குரிய புள்ளி): அதே நேரத்தில், உண்மையான பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க, அரசாங்கம் கிராமப்புற பகுதிகளில் (பெருநகரப் பகுதிகளுக்கு வெளியே) பங்கேற்கும் மாகாணங்களில் குறைந்த ஊதிய வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களின் விகிதத்தை 10% இலிருந்து 15% ஆக உயர்த்த அனுமதிக்கிறது (2027 ஆம் ஆண்டு மார்ச் வரை). இந்த நடவடிக்கைதான் பழமைவாதிகளாலும், BC மாகாண முதல்வர் டேவிட் எபி போன்ற பிராந்தியத் தலைவர்களாலும் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகிறது, “இது பற்றாக்குறையைத் தீர்க்கவில்லை, மாறாக இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நாட்டை விட்டு வெளியேறும் நிலையை உருவாக்குகிறது” என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்.
முடிவு: யார் “தவறு”?
பழமைவாதிகள் “சரியான” புள்ளிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர், ஆனால் தீர்வுகள் அனைவராலும் ஏற்கப்படவில்லை:
- அவர்கள் சொல்வது சரிதான்: இந்தத் திட்டம் உண்மையில் இளையோர் வேலையின்மை மற்றும் ஊதிய அழுத்தம் ஆகிய சிக்கல்களுடன் தொடர்புடையது, மேலும் நிர்வாகச் செலவு குறைவாக இல்லை. தற்போதைய அரசாங்கத்தின் சுருக்க நடவடிக்கைகளும் (விகிதக் கட்டுப்பாடு, LMIA நிறுத்தம்) இந்த விமர்சனங்களுக்கு மறைமுகமாகப் பதிலளிக்கின்றன.
- ஆனால் “முழுமையான ஒழிப்பு” என்பது நடைமுறைக்கு உகந்ததா என்பது கேள்விக்குரியது: கனடாவின் விவசாயம், உணவுப் பதப்படுத்துதல், கட்டுமானம் மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற துறைகள் உண்மையில் உள்நாட்டுத் தொழிலாளர்களைக் கொண்டு நிரப்ப முடியாத பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கின்றன (இந்தத் திட்டம் மொத்த பணியாளர்களில் சுமார் 1% மட்டுமே). கிராமப்புற முதலாளிகள் மற்றும் சில மாகாண அரசாங்கங்கள் (பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா போன்றவை) “ஒழிப்பு” அல்ல, மாறாக “நிரந்தர வசிப்பிட பாதை” மற்றும் “நீண்ட கால பணியாளர் திட்டம்” தேவை என்று கருதுகின்றன.
எனவே, பழமைவாதிகள் சிக்கலை அடையாளம் காண்பதில் தவறில்லை (திட்டம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம், இளையோரைப் பாதிக்கலாம்), ஆனால் அவர்கள் முன்மொழியும் “முழுமையான ஒழிப்பு” என்ற தீவிர தீர்வு, கனடாவின் பொருளாதாரம் உண்மையில் பருவகால மற்றும் குறைந்த ஊதிய உழைப்பைச் சார்ந்திருப்பதைப் புறக்கணிக்கிறது, இது தற்போதைய அரசாங்கம் “கட்டுப்படுத்தல் + பிராந்திய நெகிழ்வுத்தன்மை” என்ற சமநிலைப் பாதையை எடுக்கக் காரணமாகிறது.




