இரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட வெற்றி

“மறைசாட்சி” என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன், நம்முள் ஒரு பயமும், அதே நேரத்தில் ஒரு பிரமிப்பும் உண்டாகிறது. ஒருவர் தனது உயிரையே இழக்கத் தயாராக இருக்கிறார் – எதற்காக? தனது நம்பிக்கைக்காக. இதைவிடப் பெரிய துணிச்சல் வேறு எதுவும் இருக்க முடியுமா?

மறைசாட்சி (Martyr) என்பவர்:

தனது கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின் காரணமாகத் துன்புறுத்தப்பட்டு, கொல்லப்பட்டவர்.
“இயேசுவை மறுதலி” அல்லது “விக்கிரக வழிபாடு செய்” என்ற கட்டளையை மறுத்து, ‘இல்லை’ என்று சொன்னவர்.
தனது மரணத்தின் மூலம், ‘இரத்தத்தால் ஞானஸ்நானம்’ பெற்றவர் (Baptism of Blood).
சாதாரண மனிதராக இருந்தவர் – ஆனால் இறையருளால் மனிதத்தின் எல்லைகளைத் தாண்டியவர்.

திருச்சபையின் முதல் மூன்று நூற்றாண்டுகள் (கி.பி. 30 முதல் 313 வரை) ‘மறைசாட்சிகள் யுகம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ரோமப் பேரரசு கிறிஸ்தவர்களை வேட்டையாடியது. ஆயிரக்கணக்கில், பதினாயிரக்கணக்கில் மறைசாட்சிகள் சிங்கங்களுக்கு இரையானார்கள், சிலுவைகளில் எரிக்கப்பட்டார்கள், தலை துண்டிக்கப்பட்டார்கள், வாளால் குத்தப்பட்டார்கள்.

ஆனால் ஒரு அதிசயம் – இரத்தம் சிந்தப்பட்ட இடமெல்லாம், திருச்சபை வளர்ந்தது. ஒரு மறைசாட்சியின் மரணம், நூறு பேரை மனமாற்றச் செய்தது. இதைத்தான் தெர்துல்லியன் (Tertullian) என்ற மறைபோதகர் கூறினார்: “மறைசாட்சிகளின் இரத்தம் கிறிஸ்தவர்களின் விதை.”

இந்தக் கட்டுரை, மறைசாட்சிகள் யார், அவர்களின் வரலாறு, புகழ்பெற்ற மறைசாட்சிகள், அவர்களின் துணிச்சலின் இரகசியம், மற்றும் இன்று நாம் அவர்களிடமிருந்து என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம் என்பதை ஆழமாக ஆராயும்.

1. மறைசாட்சி என்ற சொல்லின் பொருள் – ஒரு இரத்தத் திருமணம்

‘மார்ட்டிர்’ (Martyr) என்கிற கிரேக்க வார்த்தைக்கு “சாட்சி” (Witness) என்று பொருள். ஒரு மறைசாட்சி தனது வாழ்க்கையால் மட்டுமல்ல, தனது மரணத்தாலும் இயேசுவுக்குச் சாட்சியாக இருக்கிறார்.

மறைசாட்சியின் மரணம் ஒரு தோல்வி அல்ல. அது ஒரு வெற்றி – ஏனெனில்:

அவர் இந்த உலகத்தின் அதிகாரங்களுக்குப் பயப்படுவதில்லை.
அவர் இயேசுவோடு சிலுவையில் இணைகிறார்.
அவர் தனது மரணத்தின் மூலம், ‘இரத்தத்தால் ஞானஸ்நானம்’ பெற்று, உடனடியாக விண்ணகத்திற்குச் செல்கிறார் (திருச்சபையின் போதனை).

மறைசாட்சிகள் ‘நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்’ (venerated), வணங்கப்படுவதில்லை. ஆனால் அவர்களின் எலும்புகள், ஆடைகள், சிறைச்சாலைகள் – இவை அனைத்தும் புனிதப் பொருள்களாக (relics) மதிக்கப்படுகின்றன.

2. மறைசாட்சிகளின் வரலாறு – மூன்று மாபெரும் அலைகள்

கிறிஸ்தவ திருச்சபையின் வரலாற்றில், மறைசாட்சிகள் பெரும்பாலும் மூன்று பெரும் அலைகளாக வந்தார்கள்.

முதல் அலை: ரோமப் பேரரசு (கி.பி 30 – 313)

நீரோ (Nero) – 64 கி.பி: ரோமில் தீ வைத்த குற்றத்தைக் கிறிஸ்தவர்கள் மீது சுமத்தினான். அவர்கள் குருதியாடைகளில் தைக்கப்பட்டு, நாய்களால் கிழிக்கப்பட்டார்கள். இரவு நேரத்தில் மனித விளக்குகளாக எரிக்கப்பட்டார்கள்.
டொமிஷியன் (Domitian) – 81-96: புனித யோவான் (நற்செய்தியாளர்) பத்மு தீவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டார்.
டிராஜன் (Trajan) – 98-117: புனித இக்னேஷியஸ் ஆஃப் அந்தியோக் சிங்கங்களுக்கு இரையானார்.
மார்க்கஸ் ஆரேலியஸ் (Marcus Aurelius) – 161-180: புனித ஜஸ்டின் (தத்துவஞானி) தலை துண்டிக்கப்பட்டார்.
டெசியஸ் (Decius) – 249-251: திருச்சபையின் முதல் ‘உலகளாவிய துன்புறுத்தல்’. அனைவரும் விக்கிரகங்களுக்குப் பலி செலுத்த வேண்டும். மறுத்தவர்கள் – சிறை, சித்திரவதை, மரணம்.
டயக்லேஷியன் (Diocletian) – 284-305: மிகக் கொடூரமான துன்புறுத்தல். திருச்சபைகள் இடிக்கப்பட்டன. திருவிவிலியங்கள் எரிக்கப்பட்டன. கிறிஸ்தவர்களுக்கு வேலை மறுக்கப்பட்டது. ஆயிரக்கணக்கில் மறைசாட்சிகள்.

313 – மிலன் விடுதலையுடன் (Edict of Milan) ரோமில் துன்புறுத்தல் முடிந்தது. கான்ஸ்டன்டைன் பேரரசன் கிறிஸ்தவத்தைச் சட்டபூர்வமாக்கினான்.

இரண்டாம் அலை: பாரசீகம் மற்றும் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்புகள் (7ம் – 16ம் நூற்றாண்டு)

பாரசீகத்தில் (இன்றைய ஈரான்) கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்.
முகமதிய படையெடுப்புகளில், பல கிறிஸ்தவ சமூகங்கள் அழிக்கப்பட்டன.
திருச்சபையின் வரலாற்றில் ‘சிரியா’, ‘எகிப்து’, ‘வட ஆப்பிரிக்கா’ ஆகியவற்றில் இருந்து கிறிஸ்தவம் பெரும்பாலும் அழிக்கப்பட்டது. பல மறைசாட்சிகள்.

மூன்றாம் அலை: 20ம் நூற்றாண்டு – மெக்ஸிகோ, ஸ்பெயின், நாஜி ஜெர்மனி, கம்யூனிஸ்ட் நாடுகள்

மெக்ஸிகோ (1920கள்): புனித கிறிஸ்டோபர் மாக்கிரோவ் (St. Christopher Magallanes) மற்றும் 24 தோழர்கள் – சிறை, தூக்கு.
ஸ்பெயின் (1936-1939): உள்நாட்டுப் போர். 6,000 க்கும் மேற்பட்ட கன்னியாஸ்திரிகள், குருக்கள், மறைப்பணியாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். புனித ஜோசப் மரியா ரூயிச், புனித 122 மறைசாட்சிகள்.
நாஜி ஜெர்மனி (1939-1945): புனித மாக்சிமிலியன் கோல்பே – Auschwitz சிறை முகாமில் தானாக முன்வந்து பசியால் வாடும் ஒரு தந்தையின் இடத்தில் பட்டினி கிடந்து இறந்தார்.
கம்யூனிஸ்ட் நாடுகள் (சோவியத், சீனா, வியட்நாம், கொரியா): 20 மில்லியனுக்கும் அதிகமான கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டனர். புனித குயின் ஹாங் (Vietnam), புனித பாவெல் கோ (Korea).

இன்றும், உலகின் பல பகுதிகளில் (மத்திய கிழக்கு, வட கொரியா, இந்தியாவின் சில பகுதிகள், நைஜீரியா, பாகிஸ்தான்) கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள். மறைசாட்சிகள் யுகம் முடியவில்லை.

3. புகழ்பெற்ற மறைசாட்சிகள் – சில அழியாப் பெயர்கள்

அ. புனித ஸ்தேவான் – முதல் மறைசாட்சி (கி.பி 35)

யார்? இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஏழு ‘திருத்தூதர்கள்’ (deacons) -இல் ஒருவர்.
என்ன நடந்தது? எருசலேமில் சிறந்த வாக்குவாதம் செய்தார். யூதர்கள் அவர் மீது கோபம் கொண்டு, “ஸ்தேவான் இறைவனைத் தூஷிக்கிறான்” என்று பொய் சொன்னார்கள். நகருக்கு வெளியே இழுத்துச் சென்று, கல்லால் எறிந்து கொன்றார்கள்.
இறக்கும் போது: மண்டியிட்டு, “இறைவா, இந்தப் பாவத்தை இவர்கள் மீது சுமத்தாதேயும். இறைவா, என் ஆவியை ஏற்றுக்கொள்” என்று சத்தமாகக் கூறினார் (அப்போஸ்தலர் 7:59-60).
சிறப்பு: தன்னைக் கொன்றவர்களுக்காக மன்னிப்பு வேண்டினார். இயேசுவைப் பின்பற்றுவதில் சிறந்த உதாரணம்.
அவரது மரணத்தின் பின்விளைவு: ஒரு இளைஞன் ஸ்தேவானின் மரணத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த இளைஞனின் பெயர் சவுல் (பின் புனித பவுல்). ஸ்தேவானின் அமைதியும், மன்னிப்பும் சவுலின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தது. பின்னர் அவன் மாறி, உலகின் மிகப் பெரும் மறைபோதகரானான்.

ஆ. புனித இக்னேஷியஸ் ஆஃப் அந்தியோக் (கி.பி 107)

யார்? அந்தியோக் நகரின் ஆயர். அப்போஸ்தலர் யோவானின் சீடர்.
என்ன நடந்தது? ரோமுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார். சிங்கங்களுக்கு இரையாகத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது.
அவர் எழுதிய கடிதம்: “நான் கடவுளின் கோதுமை. சிங்கங்களின் பற்களால் அரைக்கப்பட்டு, இயேசுவின் தூய அப்பமாக மாறட்டும். என் மரணத்திற்காக என்னைத் தடுக்க வேண்டாம். என்னைக் கொன்றுவிடச் சொல்லுங்கள்!”
சிறப்பு: மரணத்தை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டார் – ‘மரணம் இயேசுவோடு ஒன்றுவதற்கான வழி’ என்று.

இ. புனித பெர்பெத்துவா & புனித ஃபெலிசிதாஸ் (203)

யார்? இரு இளம் தாய்மார்கள். பெர்பெத்துவாவுக்குப் பாலூட்டும் குழந்தை இருந்தது. ஃபெலிசிதாஸ் சிறையில் மகளைப் பெற்றெடுத்தாள்.
என்ன நடந்தது? ரோமில் கொலோசியத்தில் காட்டு மாடுகளுக்கும், சிங்கங்களுக்கும் இரையாக்கப்பட்டனர். கூட்டம் பயங்கரமாக ஆரவாரம் செய்தது. ஆனால் இவர்கள் முகத்தில் பயம் இல்லை. “நாங்கள் இயேசுவின் போர்வீரர்கள்” என்று பாடினார்கள்.
சிறப்பு: பெர்பெத்துவா தனது சிறை நாட்குறிப்பை எழுதினார். இதுவே முதல் பெண் எழுத்தாளரின் கிறிஸ்தவ ஆவணம். “என் தாய் என்னைக் கதறி அழுதாள். என் கணவர் நடுங்கினார். ஆனால் நான் சிரித்தேன். ஏனெனில், எனக்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய வெற்றி காத்திருந்தது.”
அவர்கள் நினைவு: மார்ச் 7 – பெர்பெத்துவா; நவம்பர் 30 – ஃபெலிசிதாஸ்.

ஈ. புனித லாரன்ஸ் – ரோம் (258)

யார்? ரோமின் ஏழை மக்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாவலர் (deacon).
என்ன நடந்தது? சக்கரவர்த்தி வலேரியன் தேவாலயத்தின் புதையல்களைக் கொடுக்கச் சொன்னார். லாரன்ஸ் ஏழைகள், நோயாளிகள், குழந்தைகள் – இவர்களைத் தேவாலயத்திற்குக் கொண்டு வந்து, “இவர்கள்தான் திருச்சபையின் உண்மையான புதையல்கள்” என்றார்.
கோபமடைந்த வலேரியன், லாரன்ஸை ஒரு இரும்புக் கம்பி வேற்படையில் (gridiron) கட்டி, மெதுவாகத் தீயில் சுட்டுக் கொன்றான்.
அவரது நகைச்சுவை: சுடப்பட்டுக் கொண்டிருந்த போது, “என்னைத் திருப்புங்கள். இந்தப் பக்கம் வேகுது” என்று சிரித்தாராம். பின்னர், “சரி, வேகுது. இப்போது நான் விண்ணகத்திற்குச் செல்கிறேன்” என்று கூறி இறந்தார்.
சிறப்பு: அவரது தைரியமும், நகைச்சுவையும் ரோம் மக்களை மனமாற்றச் செய்தது. ரோமின் பாதுகாவலர்.

உ. புனித மாக்சிமிலியன் கோல்பே – Auschwitz (1941)

யார்? போலந்து பிரான்சிஸ்கன் துறவி.
என்ன நடந்தது? இரண்டாம் உலகப் போரில், அவர் யூதர்களுக்கு உதவினார். நாஜிகள் அவரை Auschwitz சிறை முகாமிற்கு அனுப்பினார்கள்.
ஒரு நாள், ஒரு கைதி தப்பித்தான். நாஜிகள் 10 பேரைத் தண்டிப்பதாகச் சொன்னார்கள் – பசியால் வாடும் அறையில் அடைத்து, உணவு தண்ணீர் இல்லாமல் கொல்லுவார்கள். பிடிபட்ட கைதிகளில் ஒரு இளைஞன், பிரான்சிஸக் கஜோஷ்னிஸக், அழுதான். “என் மனைவி, என் குழந்தைகள்!” என்று கத்தினான்.
மாக்சிமிலியன் முன்வந்து: “அவனுக்குப் பதிலாக என்னை எடுங்கள். அவனுக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது. நான் ஒரு குரு, எனக்குக் குடும்பம் இல்லை.”
இரண்டு வாரங்கள் பட்டினியும், தாகமும் – ஆனால் மாக்சிமிலியன் சாப்பிட மறுத்தார். கடைசி நாளில், அவர் அமைதியாகப் பாடிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்குப் பென்சில் குத்து மருந்து (phenol injection) கொடுத்துக் கொன்றார்கள்.
பாடம்: “வெறுப்புக்குப் பதிலாக அன்பு; சுயநலத்திற்குப் பதிலாகத் தியாகம்.”

ஊ. புனித தேரேசா (கல்கத்தா) – 20ம் நூற்றாண்டு? (அவர் மறைசாட்சி இல்லை, ஆனால் மறைசாட்சியின் ஆவி கொண்டவர்)

துல்லியமாகச் சொன்னால், தாய் தெரேசா இரத்த சாட்சி அல்ல. அவர் இயற்கையாக இறந்தார். ஆனால் வறுமையில் வாடுவோருக்கு தன்னை முழுமையாகக் கொடுத்தது ஒரு ‘வெள்ளை மறைசாட்சியம்’ (White Martyrdom) ஆகும்.
‘வெள்ளை மறைசாட்சிகள்’ – இரத்தம் சிந்தாமல், தங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளும் இறப்பதைப் போல வாழ்பவர்கள்.

4. மறைசாட்சிகளின் துணிச்சலின் இரகசியம் – அவர்கள் எப்படி அச்சமின்றி இருந்தார்கள்?

நம் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுகிறது: சாதாரண மனிதர்களான இவர்கள், சிங்கத்தின் முன்னும், சுடும் நெருப்பின் முன்னும் எப்படிப் பயமின்றி நின்றார்கள்?

இரகசியம் 1: இயேசுவின் மீதான அன்பு
மறைசாட்சிகள் இயேசுவை மிக ஆழமாக நேசித்தார்கள். அவர்களுக்கு, இந்த உலகம் ஒரு விருந்தினர் மாளிகை. விண்ணகம் அவர்களின் உண்மையான வீடு. ஒரு மறைசாட்சி கூறினார்: “இன்று நான் இயேசுவின் முகத்தைப் பார்க்கப் போகிறேன். உங்களில் யாராவது உங்கள் மணமகனைப் பார்க்கப் போகும்போது, அழுவீர்களா?”

இரகசியம் 2: பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமை
இயேசு கூறினார்: “நீங்கள் அதிகாரிகளின் முன்னால் கொண்டு வரப்படும்போது, என்ன பேசுவது என்று கவலைப்படாதீர்கள். அந்த நேரத்தில் உங்கள் தந்தையின் ஆவி உங்களுக்குப் பேசக் கற்றுக் கொடுக்கும்” (மத்தேயு 10:19-20). மறைசாட்சிகள் தனது சொந்த தைரியத்தால் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியின் கொடையால் இதைச் செய்தார்கள்.

இரகசியம் 3: திருப்பலியும், நற்கருணையும்
பல மறைசாட்சிகள் தங்கள் மரணத்திற்கு முந்தைய நாள் திருப்பலியில் கலந்துகொண்டு, நற்கருணை பெற்றார்கள். இயேசுவின் உடலும் இரத்தமுமே அவர்களுக்கு வலிமையைக் கொடுத்தது. புனித இக்னேஷியஸ் கூறினார்: “நற்கருணை எனக்கு அழியாத மருந்து.”

இரகசியம் 4: நித்திய வாழ்வின் நம்பிக்கை
மறைசாட்சிகள் மரணத்தை ஒரு முடிவாகப் பார்க்கவில்லை. அது ஒரு ‘பிறப்பு’ . புனித பெர்பெத்துவா தனது கனவில், ஒரு படிக்கட்டு ஏறிச் செல்வதைக் கண்டார். உச்சியில் ஒரு பெரிய தோட்டம் – அங்கு இயேசு காத்திருந்தார்.

5. மறைசாட்சிகளின் தாக்கம் – ஒரு சிறு இரத்தம், ஒரு பெரிய அறுவடை

இயேசுவே கூறினார்: “ஒரு கோதுமை மண் மண்ணில் விழுந்து மடியாவிட்டால், அது தனித்து இருக்கும். மடிந்தால், நிறைய கனியைத் தரும்” (யோவான் 12:24).

மறைசாட்சிகளின் மரணம் எப்படித் திருச்சபையை வளர்த்தது?

முதல் நூற்றாண்டு: ஸ்தேவான் மடிந்தார். பவுல் மாறினார். பவுல் உலகம் முழுவதும் நற்செய்தியை அறிவித்தார்.
ரோமில்: மறைசாட்சிகள் சிங்கங்களுக்கு இரையானார்கள். பார்த்துக் கொண்டிருந்த பேகன்கள், “இவர்களுக்கு என்ன விசேஷம்? இவர்கள் சந்தோஷமாகச் செல்கிறார்களே!” என்று நினைத்து, விசாரித்து, மனமாறி, கிறிஸ்தவர்களானார்கள்.
திருச்சபையின் பாட்டு: “மறைசாட்சிகளின் இரத்தமே திருச்சபையின் விதை” – இன்றும் உண்மை. உலகில் துன்புறுத்தல் அதிகமாக இருக்கும் நாடுகளில் (சீனா, வட கொரியா, மத்திய கிழக்கு), திருச்சபை வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது!

6. மறைசாட்சிகள் பற்றிய சுவாரஸ்யமான உண்மைகள்

உண்மை	விளக்கம்
மிக இளம் மறைசாட்சி	புனித அக்னஸ் (12/13 வயது)
மிக வயதான மறைசாட்சி	புனித போலிகார்ப் (86 வயது, எரிக்கப்பட்டார்)
மறைசாட்சிகளின் பாதுகாவலர்	புனித ஸ்தேவான்
மறைசாட்சிகளின் சின்னம்	பாம் மரக்கிளை (Palm) – வெற்றியின் அடையாளம்
ஒரே நாளில் பல மறைசாட்சிகள்	ரோமின் 9 மறைசாட்சிகள் (same day)
மிகக் கொடூரமான மரணம்	புனித பார்தலோமேவ் – தோல் உரிக்கப்பட்டு இறந்தார்
மறைசாட்சியான போப்	புனித ஸ்தேவான் I, புனித சிக்ஸ்டஸ் II, புனித ஜான் பால் II (சுட்டுக் கொல்லப்பட்டவர் – தப்பினார்)

7. இன்று நாம் மறைசாட்சிகளிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள 5 பாடங்கள்

1. மரணத்தை விட அன்பு பெரியது

நாம் உண்மையில் எதை நேசிக்கிறோம்? நமது வசதிகளை? நமது பெயரை? பணத்தை? அல்லது இயேசுவை? மறைசாட்சிகள் கற்பிக்கிறார்கள்: இயேசுவின் ஒரு புன்னகை, உலகம் முழுவதையும் விடப் பெரியது.

2. சிறிய தியாகங்கள் நம்மைப் பயிற்றுவிக்கின்றன

ஒரே இரவில் மறைசாட்சியாக யாரும் மாறுவதில்லை. ஒரு கன்னியாஸ்திரி கூறினார்: “ஒவ்வொரு நாளும் நாம் சிறிய மறைசாட்சிகளாக வாழ்கிறோம். எங்கள் விருப்பத்தைத் துறக்கிறோம். எங்கள் கோபத்தை அடக்குகிறோம். மன்னிக்கிறோம். இப்படிச் சிறிய விஷயங்களில் இறந்து பழகுபவர்களே, பெரிய துன்பத்தில் நிற்க முடியும்.”

3. உங்கள் நம்பிக்கைக்காக நிற்கத் தயாராக இருங்கள்

நீங்கள் இன்று சிங்கத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஆனால் உங்கள் நண்பர்களிடம் ‘நான் கிறிஸ்தவன்’ என்று சொல்லத் தயங்குகிறீர்களா? உங்கள் மதத்தைக் கேலி செய்யும் ஒரு கருத்துக்கு முன்பு நீங்கள் மௌனமாக இருக்கிறீர்களா? மறைசாட்சிகள், ‘சாட்சி’ என்பதன் அர்த்தத்தை நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறார்கள்.

4. எதிரிகளை மன்னியுங்கள்

மறைசாட்சிகள் தங்களைக் கொன்றவர்களை மன்னித்தார்கள். ஸ்தேவான் மன்னித்தார். மரியா கொரேட்டி மன்னித்தார். இதுவே கிறிஸ்தவத்தின் புரட்சிகரமான சக்தி. நம்மைக் காயப்படுத்தியவர்களை மன்னிக்க முடியுமா? அதுவே ஒரு மறைசாட்சியின் ஆவி.

5. மரணத்தின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்

நாம் ஒருநாள் இறப்போம். மறைசாட்சிகள் அதை நன்கு அறிந்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு மரணம் பயமுறுத்தவில்லை. ஏனெனில், மரணத்திற்குப் பின்னால் இயேசு காத்திருக்கிறார். இந்த நம்பிக்கை நமக்கும் இருந்தால், நாம் சின்னச் சின்ன பயங்களுக்கு அடிமையாக மாட்டோம்.

8. மறைசாட்சிகளுக்கான ஜெபம்

“இரத்த சாட்சிகளே, நீங்கள் உங்கள் உயிரைக் கொடுத்தீர்கள் – ஆனால் இழக்கவில்லை. நீங்கள் பயந்தீர்கள் – ஆனால் ஓடவில்லை. உங்கள் காலணிகளை அவிழ்த்து, உங்கள் பெயரை அழியாமல் செய்தீர்கள். எங்கள் பலவீனத்தில் எங்களுக்காக ஜெபியுங்கள். நாங்கள் சிறிய பயங்களுக்கு அடிமையாகும்போது, உங்கள் தைரியத்தை நினைவுகூர எங்களுக்கு உதவும். இயேசுவின் அன்பு, மரணத்தைக்கூட வெல்லும் என்பதை நீங்கள் காட்டினீர்கள். அந்த அன்பு எங்கள் இதயங்களிலும் தங்கட்டும். ஆமென்.”

முடிவுரை – ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனும் ஒரு ‘மறைசாட்சி’ ஆக அழைக்கப்படுகிறான்

இரத்தத்தால் மட்டுமே மறைசாட்சி இல்லை. உங்கள் வாழ்க்கையில், நீங்கள்:

பொய் சொல்ல மறுக்கும்போது,
நேர்மையாக இருக்க கூலி இழக்கத் தயாராகும்போது,
பாவத்திற்கு ‘இல்லை’ என்று சொல்லும்போது,
உங்கள் குடும்பத்தில் ஒரு பிரச்சனையில் மன்னிப்பவராக இரும்போது,
இயேசுவின் பொருட்டு உங்கள் வசதிகளைத் துறக்கும்போது…

நீங்கள் ஒரு ‘வெள்ளை மறைசாட்சி’ ஆகிறீர்கள்.

மறைசாட்சிகள் உங்களிடம் சொல்கிறார்கள்:

“இந்த உலகம் உங்களை யாரென்று சொல்லும்? கவலைப்படாதே. உன்னை யார் படைத்தார் என்பதை மட்டும் பார். ஒரு நாள், நாங்கள் விண்ணகத்தில் உன்னைச் சந்திப்போம். அங்கு, எங்கள் காயங்கள் மகிமையாக மாறி, எங்கள் கண்ணீர் முத்துக்களாகும். வா, சோர்வடையாதே. விண்ணகம் காத்திருக்கிறது.”

புனித ஸ்தேவானே, முதல் மறைசாட்சியே, எங்களுக்காக ஜெபியும்.
புனித பெர்பெத்துவா, புனித ஃபெலிசிதாஸ், புனித மாக்சிமிலியன் கோல்பே, புனித மரியா கொரேட்டி – அனைத்து மறைசாட்சிகளே, எங்களுக்காக ஜெபியுங்கள்.
இயேசுவே, உமது இரத்தத்தால் எங்களைக் காப்பாற்றும்.
ஆமென்.

“மறைசாட்சிகளுக்கு விண்ணகத்தில் தனி இருக்கை உண்டு. ஏனெனில், அவர்கள் உலகத்தை வென்றது தங்கள் வாளால் அல்ல, தங்கள் விசுவாசத்தாலும், மன்னிப்பாலும், அன்பாலும்தான்.”