காட்டில் ஒரு செருக்குமிக்க தேக்கு மரம் இருந்தது. அது உயரமாகவும் வலிமையாகவும் இருந்தது. அந்த மரத்திற்கு அருகில் ஒரு சிறிய செடி வளர்ந்து வந்தது.
தேக்கு மரம், “நான் மிகவும் அழகானவன் மற்றும் வலிமையானவன். என்னை யாராலும் வீழ்த்த முடியாது,” என்று கூறியது. இதைக் கேட்ட அந்தச் செடி, “அன்பு நண்பனே, அதிகப்படியான கர்வம் தீங்கானது. வலிமையானவர்கள் கூட ஒரு நாள் வீழ்வார்கள்,” என்று பதிலளித்தது.
தேக்கு மரம் அந்தச் செடியின் வார்த்தைகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு, தொடர்ந்து தன்னைத்தானே புகழ்ந்து கொண்டது.
பலத்த காற்று வீசியது. தேக்கு மரம் உறுதியாக நின்றது. மழை பெய்தபோதும், தேக்கு மரம் தன் இலைகளை விரித்து வலிமையுடன் நின்றது.
அச்சமயங்களில், அந்தச் செடி தாழ்ந்து வளைந்து நின்றது. தேக்கு மரம் அந்தச் செடியை ஏளனம் செய்தது.
ஒரு நாள், காட்டில் ஒரு புயல் வீசியது. செடி வழக்கம்போலத் தாழ்ந்து வளைந்து நின்றது, ஆனால் தேக்கு மரம் வளைந்து கொடுக்க மறுத்துவிட்டது.
புயலின் வேகம் மேலும் மேலும் அதிகரித்தது. தேக்கு மரத்தால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை. தனது வலிமை குலைவதை அது உணர்ந்தது.
அது நிமிர்ந்து நிற்கப் பெரிதும் முயன்றது, ஆனால் இறுதியில் கீழே விழுந்தது. அதுவே அந்தச் செருக்குமிக்க மரத்தின் முடிவாக அமைந்தது.
எல்லாம் அமைதியானதும், அந்தச் செடி நிமிர்ந்து நின்றது. அது சுற்றிலும் பார்த்தபோது, செருக்குமிக்க தேக்கு மரம் கீழே விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டது.
நீதி: கர்வம் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.
Strong or Weak
There was a proud teak tree in the forest. He was tall and strong. There was a small herb growing next to the tree.
The teak tree said, “I am very handsome and strong. No one can defeat me.” Hearing this, the herb replied, “Dear friend, too much pride is harmful. Even the strong will fall one day.”
The teak ignored the herb’s words and continued to praise himself.
A strong wind blew. The teak stood firmly. Even when it rained, the teak remained strong by spreading its leaves.
During these times, the herb bowed low. The teak made fun of the herb.
One day, there was a storm in the forest. The herb bowed low as usual, but the teak refused to bow.
The storm grew stronger and stronger. The teak could no longer bear it. He felt his strength giving way.
He tried his best to stand upright, but in the end, he fell down. That was the end of the proud tree.
When everything was calm again, the herb stood straight. He looked around and saw that the proud teak had fallen.
Moral: Pride goes before a fall.