மனிதன் இன்னும் முழுமையாக அறியாத மர்ம உலகம்

பிரபஞ்சத்தின் மகத்துவத்தின் முன் மனித அறிவு ஓர் அணுவின் அளவே. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக விஞ்ஞானமும் தொழில்நுட்பமும் வளர்ந்திருந்தாலும், இன்னும் மனிதன் முழுமையாக அறியாத மர்மங்கள் ஏராளம். இந்தக் கட்டுரை அந்த அறியப்படாத உலகின் சில அதிசயங்களை நோக்கிய ஒரு பயணமாகும்.

1. ஆழ்கடல் – பூமியின் அறியப்படாத எல்லை

பூமியின் மேற்பரப்பில் 70% கடல் நீரால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆனால் கடலின் 80% பகுதியை இன்னும் மனிதன் ஆராயவில்லை. மரியானா அகழி போன்ற இடங்களில், பனியின் அழுத்தத்தையும் கருமையையும் தாங்கிய வாழ்வினங்கள் இருக்கின்றன. ஒளியே ஊடுருவ முடியாத அந்த ஆழத்தில், இயற்கை எத்தனை விநோத உயிரினங்களை மறைத்து வைத்திருக்கிறது என்பது இன்னும் முழுமையாக அறியப்படாத இரகசியமே.

2. மனித மூளை – அறியப்படாத கணினி

மனித மூளையில் 86 பில்லியன் நரம்பணுக்கள் உள்ளன. இருந்தும், நமது மூளையின் 90% வேலைகளும் நமக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிவதில்லை. நனவு, கனவு, நினைவுகள், உணர்ச்சிகள் – இவையெல்லாம் எப்படி உருவாகின்றன? ஒரு சிந்தனை எப்படி மின் வேதிச் செய்தியாகப் பயணிக்கிறது? மூளையைப் பற்றி நாம் அறிவது ஒரு துளியே. மீதி ஒரு பெருங்கடல்.

3. பிரபஞ்சம் – இருண்ட பொருளின் மர்மம்

விண்வெளியில் நாம் காணும் நட்சத்திரங்கள், கோள்கள், விண்மீன் மண்டலங்கள் அனைத்தும் பிரபஞ்சத்தின் மொத்தப் பொருளில் 5% மட்டுமே. மீதி 95% இருண்ட பொருள் (Dark Matter) மற்றும் இருண்ட சக்தி (Dark Energy) எனப்படும் மர்மப் பொருட்களால் ஆனது. அவற்றை நாம் நேரடியாகக் காணவோ, தொடவோ, அளவிடவோ முடியாது. அவற்றின் இருப்பை ஈர்ப்பு விசையின் விளைவுகள் மூலம் மட்டுமே உணர முடிகிறது.

4. கருந்துளைகள் – நேரத்தின் எல்லை

கருந்துளைகள் பிரபஞ்சத்தின் மிக விநோதமான இடங்கள். ஒரு கருந்துளைக்குள் நுழைந்தால், ஒளிக்கூட வெளியேற முடியாது. அங்கு இயற்பியல் விதிகள் செயலிழக்கின்றன. ‘ஒற்றுமை’ (Singularity) என்னும் புள்ளியில், பொருள் முடிவிலி அடர்த்தியை அடைகிறது. கருந்துளைக்குள் என்ன நடக்கும்? நேரம் எப்படிச் செயல்படும்? இதுவரை எந்தக் கோட்பாடும் முழுமையான விடையைத் தரவில்லை.

5. உயிரின் தோற்றம் – முதல் மரபணுவின் கதை

பூமியில் உயிர் எப்படித் தொடங்கியது? கடல் நீரில் ரசாயனங்கள் எப்படிச் சேந்து முதல் மரபணு உருவானது? RNA உலகக் கோட்பாடு (RNA World Hypothesis) போன்ற பல கருதுகோள்கள் உள்ளன, ஆனால் எதுவும் உறுதியாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருளுக்கு இடையிலான மாறுகோடு எங்கே? அந்த முதல் ‘வாழ்க்கை’ எப்படித் தன்னிச்சையாகத் தோன்றியது? இது மிகப் பெரிய மர்மமாகவே உள்ளது.

6. மொழியின் தோற்றம் – அமைதிக்குப் பின் ஒலி

மனிதன் எப்போது, எப்படிப் பேசத் தொடங்கினான்? விலங்குகளுக்குத் தொடர்பு முறைகள் உண்டு, ஆனால் மனித மொழிபோன்ற சிக்கலான இலக்கணம், சொற்களஞ்சியம் எப்படி உருவானது? ‘முதல் மொழி’ எது? மொழி படிப்படியாகப் பரிணமித்ததா, அல்லது திடீரென ஒரு மரபணு மாற்றத்தால் உருவானதா? இதற்கு இன்னும் முழு விடை இல்லை.

7. நனவு – ‘நான்’ என்பவன் யார்?

நான் யார்? இந்தக் கேள்விக்கு விஞ்ஞானமும் தத்துவமும் இன்னும் முழுமையான விடை தரவில்லை. நனவு என்பது மூளையின் ஒரு செயல்பாடா, அல்லது மூளைக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோவொரு சக்தியா? இறந்த பின் உணர்வு, மறுபிறப்பு போன்ற வினாக்கள் இந்த மர்மத்துடன் இணைந்தவை.

மனிதன் தன் அறிவின் மீது பெருமை கொண்டாலும், அறியாமையின் பரப்பு மிகப் பெரியது. ஒவ்வொரு புதிய கண்டுபிடிப்பும் புதிய மர்மங்களையே கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது. கருந்துளைகள், இருண்ட பொருள், ஆழ்கடல் உயிரினங்கள், நனவின் ஆழம் என எத்தனையோ கேள்விகளுக்கு நாளைய அறிவியல் பதில் கண்டுபிடிக்கலாம். ஆனால் அந்தப் பதில்கள் மீண்டும் புதிய மர்மங்களைத் திறக்கும்.

உண்மையான ஆர்வத்தின் அடையாளம், ‘எனக்குத் தெரியும்’ என்பதல்ல – ‘எனக்குத் தெரியாது’ என்பதை ஒப்புக் கொள்வதே. மனிதன் இன்னும் முழுமையாக அறியாத அந்த மர்ம உலகம்தான், அவனை என்றும் ஆராய்ச்சியின் பாதையில் வைத்திருக்கிறது. சிறிதளவே தெரிந்தும், மீதியை அறியப் பாடுபடும் அந்த முயற்சிதான் மனிதனின் மகத்துவம்.

---

ஆழ்கடல் – பூமியின் இதுவரை காணப்படாத பெரும் பகுதி

நாம் நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள். பூமியின் மேற்பரப்பில் கால்பதித்து, வானத்தை நோக்கிப் பயணிப்பதிலேயே நமது ஆர்வம் அதிகமாக உள்ளது. ஆனால் நமது கிரகத்தில் 70% க்கும் மேல் கடல் நீரால் மூடப்பட்டுள்ளது. இந்த மாபெரும் நீர்ப் பரப்பில் மனிதன் இதுவரை ஆராய்ந்துள்ள பகுதி 20% கூட இல்லை. மீதமுள்ள 80% ஆழ்கடல் பகுதிகள் இன்றும் நமக்கு முழுமையாக அறியப்படாத மர்ம உலகமாகவே இருக்கின்றன.

ஒளியின் எல்லை

கடலின் மேற்பரப்பில் இருந்து கீழே செல்லச் செல்ல, ஒளியின் அளவு வெகுவாகக் குறைகிறது.

• 200 மீட்டர் வரை – ‘ஒளி மண்டலம்’ (Sunlight Zone). இங்குதான் பூமியில் உள்ள பெரும்பாலான கடல் உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன.
• 200 மீட்டர் முதல் 1,000 மீட்டர் வரை – ‘மங்கலான மண்டலம்’ (Twilight Zone). இங்கு ஒளி மிகவும் மங்கலாகவே உள்ளது.
• 1,000 மீட்டருக்கு கீழே – ‘நிரந்தர இருண்ட மண்டலம்’ (Midnight Zone). இங்கு சூரிய ஒளி செல்வதில்லை. கருமை என்பதே நிலையான துணை.

இந்த இருண்ட மண்டலத்தில், உயிரினங்கள் ஒளியை உருவாக்கும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளன. இது உயிரொளிர்வு (Bioluminescence) எனப்படும். சில மீன்கள், கணவாய்கள், ஜெல்லிமீன்கள் தங்கள் உடலில் வேதி வினைகள் மூலம் ஒளியை உருவாக்குகின்றன. இருளில் இரை பிடிப்பதற்கும், எதிரிகளை ஏமாற்றுவதற்குமான ஒரு அதிசய உத்தி இது.

மரியானா அகழி – பூமியின் மிக ஆழமான பள்ளம்

பசிபிக் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள மரியானா அகழி (Mariana Trench), பூமியின் மிக ஆழமான இடமாகும். இதன் ஆழம் சுமார் 11,000 மீட்டர்கள் (36,000 அடி). இது எவரெஸ்ட் மலையின் உயரத்தை விடவும் கூடுதலானது. அந்த ஆழத்தில் அழுத்தம் என்பது, ஒரு சதுர அங்குலத்திற்கு 8 டன்களுக்கும் மேல். அதாவது, நமது உடல் மீது 50 பெரிய விமானங்கள் அழுத்துவதற்குச் சமம்.

அப்படிப்பட்ட நொறுக்கும் அழுத்தத்திலும், கொதி நீரின் வெப்பத்திலும் (வெப்ப வெளிப்படுகைகள்), முழு இருளிலும் உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன என்பதுதான் மிகப்பெரிய வியப்பு.

• செவுள் கவச மீன்கள் (Snailfish) – உயர் அழுத்தத்தில் உயிர்வாழும் தன்மை.
• சாபி (Xenophyophores) – கண்ணுக்குத் தெரியும் அளவிலான பெரிய ஒற்றை உயிரணுக்கள்.
• பூதாகாரமான கணவாய்கள் மற்றும் அறியப்படாத பூச்சிகள்.

அறியப்படாத உயிரினங்கள்

ஒவ்வொரு ஆழ்கடல் ஆய்வும் புதிய உயிரினங்களைக் கண்டுபிடிக்கிறது. விநோதமான வடிவங்கள், ஒளிரும் உறுப்புகள், வெளிப்படையான உடல்கள் – இவை அனைத்தும் நமது கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டவை.

• வெப்ப வெளிப்படுகைகள் (Hydrothermal Vents) – கடலின் அடிப்பகுதியில் இருந்து 400°C வெப்பத்தில் நீர் பீறிட்டு வரும் இடங்கள். சூரிய ஒளி இல்லாத இங்கு, வேதிச் சேர்க்கை (Chemosynthesis) மூலம் பாக்டீரியாக்கள் உயிர் வாழ்கின்றன. இவைதான் அந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் அடித்தளம். இதுபோன்ற வெப்பக் காற்று வெளிப்படுகைகளைச் சுற்றி, பூமியில் வேறெங்கும் காண முடியாத உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன.

மனிதனின் ஆய்வுகள்

இதுவரை மூன்று பேர்தான் மரியானா அகழியின் மிக ஆழமான பகுதிக்குச் சென்றுள்ளனர்:

1. 1960 – டான் வால்ஷ் மற்றும் ஜாக் பிக்கார்ட் (ட்ரயஸ்டே I)
2. 2012 – ஜேம்ஸ் கேமரூன் (டீப் சீ சேலஞ்சர்)
3. 2019–2022 – விக்டர் வெஸ்கோவோ (லிமிட்டிங் ஃபாக்டர்)

இந்த எண்ணிக்கையே, ஆழ்கடல் ஆய்வு எவ்வளவு சவாலானது என்பதைக் காட்டுகிறது. சந்திரனில் கால் பதித்த மனிதர்களின் எண்ணிக்கை (12) இதைவிட அதிகம்.

ஆழ்கடல் நமது பூமியின் உட்புற மர்மங்களைத் திறக்கும் ஒரு சாவியாகும். அங்கு கிடைக்கும் புதிய உயிரினங்களின் மரபணுக்கள், மருத்துவத்திற்கும் தொழில்நுட்பத்திற்கும் புதிய வழிகளைத் திறக்கலாம். ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, ஆழ்கடல் நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடம்: “நாம் இன்னும் எவ்வளவு குறைவாகவே அறிந்திருக்கிறோம் என்பதுதான்.”

ஒவ்வொரு ஆழ்கடல் பயணமும், புதிய மர்மங்களையும் புதிய கேள்விகளையுமே தோற்றுவித்திருக்கிறது. நாம் இன்னும் ஆரம்பத்தில்தான் இருக்கிறோம். பூமியின் மிகப் பெரிய மர்ம உலகம், இன்னும் நமது கண்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது.

---

மனித மூளை – அறியப்படாத கணினி

பிரபஞ்சத்தில் மிகச் சிக்கலான பொருள் எது? விண்மீன் மண்டலமா? கருந்துளையா? இல்லை. நமக்குத் தெரிந்த வரையில், மனித மூளையே மிகச் சிக்கலான அமைப்பாகும். சுமார் 1.5 கிலோகிராம் எடையுள்ள இந்தச் சிறிய உறுப்பில், 86 பில்லியன் நரம்பணுக்களும் (neurons), டிரில்லியன் கணக்கான இணைப்புகளும் (synapses) உள்ளன. இந்த எண்ணிக்கை பால்வெளி மண்டலத்திலுள்ள நட்சத்திரங்களின் எண்ணிக்கையைவிடப் பன்மடங்கு அதிகம்.

இருந்தும், நாம் நமது மூளையைப் பற்றி அறிந்திருப்பது மிக மிகக் குறைவு. நமது மூளையின் 90% வேலைகளும் நமக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிவதில்லை. அந்த உள்ளார்ந்த செயல்பாடுகள்தான் நம்மை நாமாக ஆக்குகின்றன.

நனவு – மிகப்பெரிய மர்மம்

“நான் யார்?” என்ற கேள்விக்குப் பதில் கூறும் ஆற்றல் எது? நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை உணரும், சிந்திக்கும், முடிவெடுக்கும் அந்த உள் குரல் எது? அதுதான் நனவு (Consciousness).

நனவு எங்கிருந்து வருகிறது? மூளையின் எந்தப் பகுதி இதற்குப் பொறுப்பு? இன்றுவரை விஞ்ஞானத்திற்கு முழுமையான விடை இல்லை.

• பொருள்முதல்வாதக் கோட்பாடு: நனவு என்பது மூளையின் நரம்பணுக்களின் மின் வேதிச் செயல்பாடுகளின் விளைவு மட்டுமே.
• இருமைக் கோட்பாடு: நனவு என்பது மூளைக்கும், உடலுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு தனி சக்தி.

இன்னும் எந்தக் கோட்பாடும் உறுதியாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. ஒரு நியூரானை எடுத்துப் பார்க்கும்போது, அதற்கு நனவு இல்லை. ஆனால் பில்லியன் கணக்கான நியூரான்கள் இணைந்தால், எப்படித் திடீரென நனவு உருவாகிறது? இதுவே ‘கடினமான பிரச்சினை’ (Hard Problem of Consciousness) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கனவு – இரவின் மர்மத் திரை

ஒவ்வொரு இரவும் நாம் ஒரு மாய உலகத்திற்குப் பயணம் செய்கிறோம். அதுதான் கனவு. கனவின் போது நமது மூளை மிகவும் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படுகிறது. கண்கள் விரைவாக நகரும் (REM – Rapid Eye Movement). இருந்தும், நமது உடல் முழுவதும் செயலிழந்து கிடக்கிறது – இது ‘REM atonia’ எனப்படும்.

கனவுகள் ஏன் வருகின்றன?

• நினைவுகளை ஒருங்கிணைக்க: பகலில் கற்றவற்றை மூளை பதிவு செய்யும் போது, கனவுகள் உருவாகலாம்.
• உணர்ச்சிகளைச் செயல்படுத்த: பகலில் அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகள், கனவுகளில் வெளிப்படலாம்.
• மூளையின் சீரமைப்பு: சில நியூரான்களைச் செயலிழக்கச் செய்து, சிலவற்றை வலுப்படுத்தும் ஒரு செயல்முறை.

இன்னும் உறுதியான பதில் இல்லை. ஒரு சிலர் கனவுகளை நினைவில் வைத்துக் கொள்கிறார்கள். பெரும்பாலோர் மறந்துவிடுகிறார்கள். ஒரு இரவில் நாம் காணும் பெரும்பாலான கனவுகள், விழித்தெழுந்த சில நிமிடங்களிலேயே மறைந்துவிடுகின்றன.

நினைவுகள் – கடந்த காலத்துடனான இணைப்பு

நமது அடையாளமே நமது நினைவுகள்தான். நாம் யார், எங்கிருந்து வந்தோம், யாரை நேசிக்கிறோம் – இவையனைத்தும் நினைவுகளின் தொகுப்பே.

• குறுங்கால நினைவு (Short-term memory): சில நொடிகள் முதல் சில நிமிடங்கள் வரை.
• நெடுங்கால நினைவு (Long-term memory): ஆண்டுகள் முதல் வாழ்நாள் முழுவதும்.

நினைவுகள் எங்கே சேமிக்கப்படுகின்றன? ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் அல்ல. மூளை முழுவதும் பரவியுள்ள நியூரான் வலையமைப்பில்தான். ஹிப்போகாம்பஸ் (Hippocampus) என்ற பகுதி, புதிய நினைவுகளை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. ஆனால் பழைய நினைவுகள் மூளையின் பிற பகுதிகளுக்கும் பரவுகின்றன.

வியப்பான உண்மை: ஒவ்வொரு முறை நாம் ஒரு நினைவை நினைவு கூரும் போதும், அந்த நினைவு சிறிது மாற்றமடைகிறது. நாம் நினைவு கூர்வது உண்மையான நிகழ்வை அல்ல; மாறாக, கடைசியாக நாம் அந்த நினைவை நினைவு கூர்ந்தபோது உருவான ஒரு பதிப்பைத்தான்.

உணர்ச்சிகள் – மூளையின் வழிகாட்டிகள்

பகுத்தறிவு மட்டுமே மனிதனை விலங்குகளிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் உண்மையில், உணர்ச்சிகள்தான் நமது ஒவ்வொரு முடிவிலும் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன.

மூளையின் லிம்பிக் அமைப்பு (Limbic System) உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

• அமிக்டாலா (Amygdala): பயம், கோபம், ஆபத்து உணர்வுகளுக்குப் பொறுப்பு.
• ஹைப்போதலாமஸ் (Hypothalamus): பசி, தாகம், காமம், மகிழ்ச்சி போன்ற அடிப்படை உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.
• ப்ரீஃப்ரன்டல் கார்டெக்ஸ் (Prefrontal Cortex): உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தவும், சமநிலைப்படுத்தவும் உதவுகிறது.

ஒரு முடிவை எடுப்பதற்கு முன், நமது மூளை அந்த முடிவின் உணர்வுபூர்வமான விளைவுகளை (இன்பம், வலி, பயம், மகிழ்ச்சி) மதிப்பிடுகிறது. பகுத்தறிவு அதற்குப் பின்னரே களத்தில் இறங்குகிறது.

மூளையின் மீள்தன்மை – புதிய பாதைகள்

ஒரு காலத்தில், மூளை வயதாகிவிட்டால், அதில் புதிய நியூரான்கள் உருவாகாது என்று விஞ்ஞானிகள் நம்பினார்கள். ஆனால் இன்று நமக்குத் தெரியும்: மூளை தன்னைத் தொடர்ந்து மாற்றிக் கொள்கிறது.

இதுவே நியூரோபிளாஸ்டிசிட்டி (Neuroplasticity).

• ஒரு பகுதி சேதமடைந்தால், மற்ற பகுதிகள் அதன் வேலையை எடுத்துக் கொள்ள முடியும்.
• புதிய திறமைகளைக் கற்கும்போது, புதிய இணைப்புகள் உருவாகின்றன.
• ஒரு பழக்கத்தைத் தொடர்ந்து செய்யும்போது, அந்தப் பாதை வலுப்படுகிறது. செய்யாதபோது, அது மெல்ல மறைகிறது (“use it or lose it”).

ஒரு 90 வயதானவர் கூட புதிய மொழியைக் கற்றுக் கொள்ள முடியும், புதிய இசைக்கருவியை வாசிக்க முடியும். ஏனெனில் மூளை மாறும் தன்மை கொண்டது.

இன்னும் விடை காணாத கேள்விகள்

நாம் நிறையக் கற்றுக் கொண்டிருந்தாலும், இன்னும் பல கேள்விகள் பதிலின்றி உள்ளன:

1. நனவு எப்படி உருவாகிறது? அதை அளவிட முடியுமா?
2. சுதந்திரமான விருப்பம் (Free will) உண்மையில் உண்டா? நம் மூளை முடிவெடுப்பதற்கு முன்னரே, அந்த முடிவு மூளையில் பதிவாகிவிடுகிறதா?
3. மரபணுக்களுக்கும், சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையேயான தொடர்பு எப்படி நம் ஆளுமையை வடிவமைக்கிறது?
4. உள்முகப் பேச்சு (Internal monologue) – நாம் நமக்குள் பேசிக் கொள்ளும் அந்தக் குரல் யாருடையது?
5. தியானம், மருந்துகள், மனநோய்கள் – இவை மூளையை எப்படி மாற்றுகின்றன?

நாம் நம் மூளையைப் பயன்படுத்தி, நம் மூளையைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறோம். இதைவிடப் பெரிய புதிர் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது. மனித மூளை இன்னும் முழுமையாக அறியப்படாத மாபெரும் கடல். ஒவ்வொரு புதிய ஆய்வும் ஒரு புதிய கேள்வியை எழுப்புகிறது.

நனவின் ஆழத்திலிருந்து, கனவுகளின் மாயை வரை; நினைவுகளின் சிக்கலிலிருந்து, உணர்ச்சிகளின் வேகம் வரை – மனித மூளை நமக்குக் கற்றுத்தரும் மிகப் பெரிய பாடம்: “நாம் யார் என்பதை நாம் இன்னும் முழுமையாக அறியவில்லை.”

அந்த அறியாமையே நம்மைத் தொடர்ந்து தேட வைக்கிறது. அந்தத் தேடலே மனிதனை மனிதனாக்குகிறது.

---

பிரபஞ்சம் – இருண்ட பொருளின் மர்மம்

இரவில் வானத்தைப் பார்க்கிறீர்கள். ஆயிரக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள் மின்னுகின்றன. நாம் வாழும் பால்வெளி மண்டலத்தில் மட்டும் 100 முதல் 400 பில்லியன் நட்சத்திரங்கள் உள்ளன. பிரபஞ்சத்தில் இப்படி 2 டிரில்லியன் மண்டலங்கள் உள்ளன. இந்த எண்ணிக்கைகளை நம்மால் கற்பனை செய்துகூடப் பார்க்க முடியாது.

ஆனால் ஒரு வியப்பான உண்மை: இவை அனைத்தும் – நாம் பார்க்கக்கூடிய அனைத்து நட்சத்திரங்கள், கோள்கள், விண்மீன் மண்டலங்கள், வாயுக்கள் – பிரபஞ்சத்தின் மொத்தப் பொருளில் 5% மட்டுமே.

மீதி 95% எங்கே? அது இருண்ட பொருள் (Dark Matter) மற்றும் இருண்ட சக்தி (Dark Energy) என்று விஞ்ஞானிகள் பெயரிட்ட மர்மப் பொருட்களால் ஆனது. அவற்றை நாம் காணவும் முடியாது, தொடவும் முடியாது, நேரடியாக அளவிடவும் முடியாது.

1. இருண்ட பொருள் (Dark Matter)

கண்டுபிடிப்பின் கதை

1930களில், ஒரு சுவிஸ் வானியலாளர் ஃபிரிட்ஸ் ஸ்விக்கி (Fritz Zwicky) விண்மீன் மண்டலங்களின் நகர்வுகளை ஆய்வு செய்தார். ஈர்ப்பு விதிகளின்படி, மண்டலங்கள் வெகு வேகமாக நகர்ந்தால், அவை சிதறிப்போக வேண்டும். ஆனால் அவை சிதறவில்லை. அதாவது, நாம் பார்க்கும் பொருளைவிட அதிகமான பொருள் அங்கு இருக்க வேண்டும். அதை அப்போது அவர் “இருண்ட பொருள்” என்று அழைத்தார்.

1970களில், வேரா ரூபின் (Vera Rubin) என்ற பெண் விஞ்ஞானி, விண்மீன் மண்டலங்களின் சுழற்சியை ஆய்வு செய்தார். வெளிவட்டத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்கள், உள்வட்டத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்களைப் போலவே வேகமாகச் சுற்றுவதைக் கண்டார். ஈர்ப்பு விதிப்படி, வெளிவட்டத்தில் உள்ளவை மெதுவாகச் சுற்ற வேண்டும். இதற்குக் காரணம் – அந்த மண்டலத்தைச் சுற்றி ஒரு பெரிய கண்ணுக்குத் தெரியாத பொருள் இருக்க வேண்டும். அதுதான் இருண்ட பொருள்.

இருண்ட பொருள் என்றால் என்ன? (நமக்குத் தெரிந்தவை)

• அது ஒளியை உமிழ்வதில்லை, உறிஞ்சுவதில்லை, பிரதிபலிப்பதுமில்லை.
• அது சாதாரண பொருளுடன் மிக அரிதாகவே வினைபுரிகிறது.
• அது ஈர்ப்பு விசை மூலம் மட்டுமே தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.
• பிரபஞ்சத்தின் 27% இருண்ட பொருளால் ஆனது. (நாம் பார்க்கும் 5% சாதாரணப் பொருள், மீதி 68% இருண்ட சக்தி)

இருண்ட பொருளைப் பற்றிய கோட்பாடுகள்

கோட்பாடு 1: WIMPs (Weakly Interacting Massive Particles) – மிகக் கனமான, ஆனால் சாதாரண பொருளுடன் மிகவும் அரிதாக வினைபுரியும் துகள்கள். இவை இன்னும் நேரடியாகக் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.

கோட்பாடு 2: MACHOs (Massive Compact Halo Objects) – இறந்த நட்சத்திரங்கள், கருந்துளைகள் போன்ற கண்ணுக்குத் தெரியாத பெரிய பொருட்கள். ஆனால் அவற்றின் எண்ணிக்கை, இருண்ட பொருளின் மொத்த அளவை விளக்கப் போதுமானதாக இல்லை.

கோட்பாடு 3: அச்சியன்கள் (Axions) – மிகவும் இலேசான, மெதுவாக நகரும் துகள்கள். இவை இன்னும் கற்பனையிலேயே உள்ளன.

எங்கே தேடுகிறோம்?

இத்தாலியின் கிரான் சாசோ மலைக்குக் கீழ், அமெரிக்காவின் சவுத் டகோட்டாவில், சீனாவின் ஜின்பிங் மலையில் – உலகெங்கும் ஆய்வகங்கள் நிலத்தடியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. புவியின் காந்தப்புலம், கதிர்வீச்சு ஆகியவற்றின் குறுக்கீடு இல்லாமல், இருண்ட பொருள் துகள்களின் அறிகுறிகளைத் தேடுகிறார்கள். இதுவரை எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

2. இருண்ட சக்தி (Dark Energy)

1998 ஆம் ஆண்டு, வானியலாளர்கள் இரண்டு குழுக்கள் ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் கண்டுபிடிப்பைச் செய்தனர்.

எதிர்பாராத உண்மை

பிரபஞ்சம் பெரு வெடிப்புடன் (Big Bang) தொடங்கி, அப்போதிருந்து விரிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது என்று அனைவரும் நம்பினர். ஆனால் இரண்டு விஷயங்கள் சாத்தியம்:

1. ஈர்ப்பு விசை படிப்படியாக விரிவடைதலை மெதுவாக்கி, ஒருநாள் நிறுத்தும்.
2. அல்லது பிரபஞ்சம் என்றென்றும் விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கும்.

ஆனால் அவர்கள் கண்டது வேறு. பிரபஞ்சத்தின் விரிவாக்கம் மெதுவாக்குவதற்குப் பதிலாக, வேகமெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

என்ன சக்தி ஈர்ப்பு விசைக்கு எதிராக இயங்கி, பிரபஞ்சத்தை வேகமாக விரிவடையச் செய்கிறது? அதற்குப் பெயர்தான் இருண்ட சக்தி.

இருண்ட சக்தி – மிகப்பெரிய மர்மம்

• இது பிரபஞ்சத்தின் 68% ஆகும்.
• இது ஈர்ப்பு விசைக்கு எதிரான விசையாகச் செயல்படுகிறது.
• இது விண்வெளியிலேயே உள்ளார்ந்த ஒரு சக்தியாக இருக்கலாம்.
• அல்லது ஐன்ஸ்டீனின் ‘காஸ்மாலாஜிக்கல் கான்ஸ்டண்ட்’ (Cosmological Constant) – வெற்றிடத்திற்கே ஒரு உள்ளார்ந்த ஆற்றல் இருப்பதாக அவர் கருதினார். பின்னர் அதைத் தவறு என்று சொல்லிவிட்டார். ஆனால் 1998க்குப் பின், அதுவே சரியாக இருக்கலாம் என்று மீண்டும் சிந்திக்கிறார்கள்.

கேலிச்சித்திரம்: நாம் பார்க்கும் பிரபஞ்சம் ஒரு பெருங்கடலில் மிதக்கும் ஒரு பனிப்பாறை போன்றது. பனிப்பாறைக்குக் கீழே மறைந்திருக்கும் பெரும் பகுதிதான் இருண்ட பொருளும் இருண்ட சக்தியும். மேலே தெரியும் சிறு பகுதிதான் நாம் அறிந்த பிரபஞ்சம்.

3. கருந்துளைகள் (Black Holes) – இடத்தின் எல்லை, காலத்தின் முடிவு

கருந்துளைகள் பிரபஞ்சத்தின் மிக விநோதமான இடங்கள். இவை பாரிய நட்சத்திரங்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் இறுதியில், சொந்த ஈர்ப்பு விசையால் சரிந்து விழும்போது உருவாகின்றன.

கருந்துளையின் உடற்கூறு

1. நிகழ்வு எல்லை (Event Horizon) – ‘ஒளிக்கூடத் திரும்ப முடியாத எல்லை’. இதற்குள் நுழைந்துவிட்டால், வெளியேற முடியாது. இதுவே ‘கருந்துளை’ என்ற பெயருக்குக் காரணம்.
2. ஒற்றுமை (Singularity) – மையத்தில் உள்ள புள்ளி. இங்கு பொருள் முடிவிலி அடர்த்தியை அடைகிறது. அடர்த்தி முடிவிலி என்றால், இடமும் காலமும் முடிவுறுகின்றன. இயற்பியல் விதிகள் இங்கு செயலிழக்கின்றன.
3. முடிவிலா நேர விரிவு – வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது, ஒரு பொருள் நிகழ்வு எல்லையை நெருங்க நெருங்க, அதன் நேரம் மெதுவாகிறது. நிகழ்வு எல்லையை அடையும் போது, நேரம் முழுமையாக நின்றுவிடுகிறது.

கருந்துளைகளைப் பற்றிய முக்கிய உண்மைகள்

• கருந்துளைகள் ‘கருப்பு’ அல்ல – அவை மிகவும் பிரகாசமானவை. தங்களைச் சுற்றி ஒரு வட்டு (accretion disk) உண்டாக்குகின்றன. அந்த வட்டில் உள்ள பொருள் அதிவேகமாகச் சுழலும்போது, X-கதிர்கள் முதல் ரேடியோ அலைகள் வரை உமிழப்படுகின்றன.
• 2019 முதல் நாம் கருந்துளைகளை ‘காண’ முடிகிறது – Event Horizon Telescope (EHT) என்னும் உலகளாவிய தொலைநோக்கி வலையமைப்பு, முதன்முதலாக ஒரு கருந்துளையின் ‘நிழலை’ (M87) படம்பிடித்தது. 2022ல், நமது பால்வெளி மண்டலத்தின் மையத்தில் உள்ள Sagittarius A கருந்துளையையும் படம்பிடித்தது.
• ஐன்ஸ்டீன் சொன்னதெல்லாம் உண்மைதான் – 1915ல் ஐன்ஸ்டீன் ‘பொதுச் சார்புக் கோட்பாட்டை’ வெளியிட்டார். கருந்துளைகளின் இருப்பை அது கணித்தது. 100 ஆண்டுகள் கழித்து, நாம் நேரடியாக அவற்றைப் பார்க்கும்போது, ஐன்ஸ்டீனின் கணிப்புகள் ஒவ்வொன்றும் பொருந்தின.
• ஹாக்கிங் கதிர்வீச்சு (Hawking Radiation) – ஸ்டீபன் ஹாக்கிங், கருந்துளைகள் முழுமையாகக் ‘கருப்பு’ அல்ல; அவை மிக மெதுவாக ஆற்றலை வெளியிட்டு, இறுதியில் ஆவியாகி மறையக்கூடும் என்றார். இது இன்னும் நேரடியாக நிரூபிக்கப்படவில்லை.

கருந்துளைக்குள் என்ன இருக்கிறது? – விடை இல்லாத கேள்வி

இதுவே மிகப் பெரிய மர்மம். சில கோட்பாடுகள்:

• ‘வெற்றுக் கருந்துளை’ (Bald Black Hole) – சுழற்சி, நிறை, மின்சுமை மட்டுமே. மற்ற அனைத்துத் தகவல்களும் அழிந்துவிடும்.
• ‘தகவல் முரண்பாடு’ (Information Paradox) – ஒரு பொருள் கருந்துளைக்குள் விழுந்தால், அதன் ‘தகவல்’ (அமைப்பு, வரலாறு) அழிந்துவிடுமா? குவாண்டம் இயற்பியலின் படி, தகவல் அழியாது. இந்த முரண்பாடு இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை.
• ‘வெள்ளைத் துளை’ (White Hole) – சிலர், கருந்துளையின் மறுபுறம் ஒரு ‘வெள்ளைத் துளை’ இருக்கலாம் என்கிறார்கள். அங்கு பொருள் வெளியே தள்ளப்படும். ஆனால் இது முற்றிலும் கற்பனை.
• ‘பிற பிரபஞ்சத்திற்கான நுழைவாயில்’ – அறிவியல் புனைகதை அளவிலேயே இது இருக்கிறது.

ஐன்ஸ்டீனின் பிழையும், புதிய இயற்பியலின் தேவையும்

நமது இயற்பியல் விதிகள் இரண்டு பெரும் தூண்களைக் கொண்டுள்ளன:

1. குவாண்டம் இயற்பியல் – மிகச் சிறிய துகள்களின் உலகம் (அணு, எலக்ட்ரான், ஃபோட்டான்).
2. பொதுச் சார்புக் கோட்பாடு – மிகப் பெரிய அமைப்புகளின் உலகம் (நட்சத்திரங்கள், விண்மீன் மண்டலங்கள்).

ஆனால் இந்த இரண்டும் இணக்கமாக இல்லை. ஒன்றை மற்றொன்றுடன் சேர்த்துக் கணக்கிட முடியாது. கருந்துளையின் மையத்தில் உள்ள ‘ஒற்றுமை’ போன்ற இடங்களில், இரண்டு விதிகளும் ஒருங்கே செயல்படுகின்றன – அங்கு இரண்டுமே உடைந்து விடுகின்றன.

இதுவே இயற்பியலின் அடுத்த பெரும் புரட்சிக்கான வாய்ப்பு. குவாண்டம் ஈர்ப்பியல் (Quantum Gravity) – ஒரு புதிய கோட்பாடு, பிரபஞ்சத்தின் மிகச் சிறிய முதல் மிகப் பெரிய வரையிலான அனைத்தையும் விளக்கும் ஒரு ‘எல்லாவற்றின் கோட்பாடு’ (Theory of Everything) தேவைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

நாம் பார்க்கும் ஒளிமயமான பிரபஞ்சம், ஒரு பெருங்கடலின் மேற்பரப்பில் உள்ள ஒரு சிறிய குமிழிக்குள் நாம் வாழ்வது போன்றது. குமிழிக்குக் கீழே, மறைந்திருக்கும் பிரமாண்டமான உலகம் – இருண்ட பொருள், இருண்ட சக்தி, கருந்துளைகள் – நமக்கு இன்னும் புரியாமலேயே உள்ளது.

ஐன்ஸ்டீன், நியூட்டன், கலிலியோ, ஹாக்கிங் – இந்த மேதைகள் அனைவரும் சேர்ந்தும், பிரபஞ்சத்தின் 95% பற்றி எதுவும் அறியாமலேயே இருக்கிறோம். ஒவ்வொரு புதிய பதிலும் புதிய கேள்விகளைக் கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது.

ஆனால் இந்த அறியாமையே அழகானது. நாம் அறியாத ஒரு பெரும் உலகம் இருக்கிறது என்பதை அறிவதே, நம்மைத் தொடர்ந்து தேட வைக்கிறது. நிற்க வைக்காமல், புதிய கேள்விகள் கேட்க வைக்கிறது.

“நாம் மிகச் சிறு தீவில் வாழும் உயிரினங்கள். சுற்றிலும் மாபெரும் அறியப்படாத கடல். நமது கப்பல்கள் இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் மட்டுமே பயணித்துள்ளன. மீதிப் பெருங்கடல் காத்திருக்கிறது.”

---

உயிரின் தோற்றம் – முதல் மரபணுவின் கதை

பூமியில் உயிர் எப்படித் தொடங்கியது? நம்மைச் சுற்றிலும் உயிர் துள்ளிக் குதிக்கிறது. பறவைகள் பறக்கின்றன, மீன்கள் நீந்துகின்றன, மரங்கள் வளர்கின்றன, பாக்டீரியாக்கள் பெருகுகின்றன. ஆனால் ஒரு காலத்தில் – சுமார் 4.5 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் – பூமி எரிமலைக் குழம்புகளால் ஆன ஒரு நரக உலகமாக இருந்தது. உயிர் என்பதே இல்லை.

பின்னர், எப்படியோ, எங்கோ, எப்போதோ – உயிரற்ற பொருட்கள் ஒன்று சேர்ந்து, முதல் உயிரினமாக உருவெடுத்தன. இதுவே விஞ்ஞானத்தின் மிகப் பெரிய மர்மங்களில் ஒன்று.

உயிர் என்றால் என்ன? – ஒரு எளிய வரையறை

உயிரை வரையறுப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஆனால் பொதுவாக, ஒரு உயிரினம்:

• தன்னைத்தானே இனப்பெருக்கம் செய்யக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.
• வளர்சிதை மாற்றம் (metabolism) கொண்டிருக்க வேண்டும் – சுற்றுச்சூழலில் இருந்து ஆற்றலை எடுத்துப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
• சுற்றுச்சூழலுக்குத் தகுந்தாற்போல் மாற்றமடையக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் (பரிணாமம்).
• ஒரு எல்லைக்குள் (cell membrane) தன்னைச் சூழ்ந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

இந்தப் பண்புகளை ஒரு கல், ஒரு மூலக்கூறு, ஒரு கணினி – இவற்றால் செய்ய முடியாது. எப்படி உயிரற்ற பொருட்கள், இந்தப் பண்புகளைப் பெற்றன?

ஓபரின்-ஹால்டேன் கருதுகோள் – ‘பழப்பாகு’ கடல்

1920களில், உருசிய உயிர்வேதியியலாளர் அலெக்சாண்டர் ஓபரின் (Alexander Oparin) மற்றும் பிரிட்டிஷ் விஞ்ஞானி ஜே.பி.எஸ். ஹால்டேன் (J.B.S. Haldane) ஆகியோர் ஒரு முக்கியமான கருதுகோளை முன்வைத்தனர்.

அவர்களின் சிந்தனை: பூமியின் தொடக்க கால வளிமண்டலத்தில் ஆக்ஸிஜன் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, மீத்தேன், அம்மோனியா, ஹைட்ரஜன், நீராவி இருந்தன. மின்னல்கள், புறஊதா கதிர்கள், எரிமலை வெப்பம் இவற்றின் தாக்கத்தால், இந்த வாயுக்கள் வினைபுரிந்து, கரிம மூலக்கூறுகளை (organic molecules) உருவாக்கின. இவை மழையில் கரைந்து, கடலில் சேர்ந்தன. கடலில் இவற்றின் செறிவு படிப்படியாக அதிகரித்தது – இதை அவர்கள் ‘பழப்பாகு’ (primordial soup) என்று அழைத்தனர். இந்தக் ‘குழம்பில்’ முதல் உயிர் தோன்றியிருக்கலாம்.

மில்லர்-யூரி பரிசோதனை – ஆய்வகத்தில் வாழ்க்கையின் தொடக்கம்

1953. சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில். ஸ்டான்லி மில்லர் (Stanley Miller) எனும் 23 வயது மாணவர், தனது பேராசிரியர் ஹரோல்ட் யூரியின் (Harold Urey) ஆலோசனையுடன் ஒரு வரலாற்று சாதனையை நிகழ்த்தினார்.

ஒரு கண்ணாடி அமைப்பில், தொடக்க கால பூமியின் வளிமண்டலத்தை உருவாக்கினார் (மீத்தேன், அம்மோனியா, ஹைட்ரஜன், நீராவி). பின்னர் மின்னலைப் போன்ற மின் வெளியேற்றங்களை அதன் வழியாக அனுப்பினார். ஒரு வாரத்திற்குள், கண்ணாடிக் குழாயின் உட்புறம் சிவப்பு-பழுப்பு நிறப் படலமாக மாறியது. அவர் அதை ஆய்வு செய்தபோது, அமினோ அமிலங்கள் (amino acids) – புரதங்களின் கட்டுமானத் தொகுதிகள் – உருவாகியிருந்தன.

முக்கியத்துவம்: உயிரற்ற வாயுக்களில் இருந்து, உயிருக்குத் தேவையான மூலக்கூறுகள் இயற்கையாகவே உருவாக முடியும் என்பதை இது நிரூபித்தது. இன்று நாம் அறிவோம் – இதுபோன்ற பரிசோதனைகளில் 20க்கும் மேற்பட்ட அமினோ அமிலங்களும், சர்க்கரைகளும், நியூக்ளியோடைடுகளின் (DNA, RNA வின் கட்டுமானத் தொகுதிகள்) முன்னோடிகளும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

RNA உலகக் கோட்பாடு – முதல் மரபணுவின் தேடல்

அமினோ அமிலங்கள் மட்டும் போதாது. உயிருக்கு இரண்டு முக்கியமான திறன்கள் தேவை:

1. தகவல் சேமிப்பு – எப்படி ஒரு உயிரினத்தை உருவாக்குவது என்பதைப் பதிவு செய்ய.
2. வினையூக்கம் (catalysis) – வேதி வினைகளை வேகப்படுத்த.

இன்றைய உயிரினங்களில், DNA தகவலைச் சேமிக்கிறது. RNA தகவலைச் செயல்படுத்த உதவுகிறது. புரதங்கள் (enzymes) வினையூக்கிகளாகச் செயல்படுகின்றன. ஆனால் தொடக்கத்தில் இந்த மூன்றும் தனித்தனியாக இல்லை. RNA மட்டுமே இரண்டு வேலைகளையும் செய்திருக்க முடியும் என்பதே RNA உலகக் கோட்பாடு (RNA World Hypothesis).

ரிபோசைம் (Ribozyme) – ஒரு RNA மூலக்கூறு, வினையூக்கியாகவும் செயல்பட முடியும் என்பதை 1980களில் தாமஸ் செக் (Thomas Cech) மற்றும் சிட்னி ஆல்ட்மேன் (Sidney Altman) ஆகியோர் கண்டுபிடித்தனர் (இதற்கு அவர்களுக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்தது).

கோட்பாடு:

• முதல் RNA மூலக்கூறுகள் ‘பழப்பாகுக்’ கடலில் தன்னிச்சையாக உருவாகின.
• சில RNAக்கள் தங்களைத் தாமே பிரதி செய்யும் திறனைப் பெற்றன – தன்னிணைப்பு (self-replication).
• இந்தத் தன்னிணைப்பு செயல்பாட்டில் சிறு பிழைகள் ஏற்பட்டன – இதுவே முதல் ‘பிறழ்வுகள்’ (mutations).
• சில பிரதிகள் மற்றவற்றைவிட விரைவாகப் பெருகின – இதுவே முதல் ‘இயற்கைத் தேர்வு’ (natural selection).
• RNAக்கள் தங்களைச் சுற்றி ஒரு கொழுப்புப் படலத்தை (lipid membrane) உருவாக்கின – இதுவே முதல் ‘செல்’.

இந்தக் கோட்பாடு நம்பத்தகுந்ததாக இருந்தாலும், ஒரு முக்கியமான பிரச்சினை உள்ளது: முதல் RNA மூலக்கூறு எப்படித் தன்னிச்சையாக உருவானது? RNA சிக்கலானது. அதன் நியூக்ளியோடைடுகள் தாமாக இணைவது மிகவும் அரிது.

மாற்றுக் கருதுகோள்கள்

1. TNA, GNA போன்ற முன்-RNA உலகங்கள்:
RNAக்கும் முன்னதாக, இன்னும் எளிமையான மரபணுப் பொருட்கள் இருந்திருக்கலாம். த்ரியோஸ் நியூக்ளிக் அமிலம் (TNA), கிளைக்கால் நியூக்ளிக் அமிலம் (GNA) போன்றவை RNAவைவிட எளிமையானவை. ஆய்வகங்களில் இவை தன்னிணைப்புத் திறனைக் காட்டியுள்ளன.

2. புரதத்தின் முதலிடம் (Protein First – Metabolism First):
சில விஞ்ஞானிகள், மரபணுவுக்கு முன்னதாக வளர்சிதை மாற்றம் (metabolism) வந்திருக்கலாம் என்கிறார்கள். கனிம மேற்பரப்புகளில் (களிமண், பைரைட் போன்றவை) எளிய வேதி வினைகள் சிக்கலான வலைப்பின்னல்களை உருவாக்கின. இந்த வலைப்பின்னல்களே பின்னர் RNAவை உருவாக்கின.

3. பான்ஸ்பெர்மியா (Panspermia):
உயிர் பூமியில் தோன்றவில்லை; விண்வெளியில் இருந்து வந்திருக்கலாம். வால்மீன்கள் அல்லது விண்கற்கள் மூலம் முதல் மரபணுப் பொருட்கள் பூமிக்கு வந்திருக்கலாம். ஆனால் இது கேள்வியைத் தள்ளிப்போடுவதே ஒழிய, பதில் சொல்லாது – விண்வெளியில் உயிர் எப்படித் தோன்றியது?

விண்கற்களில் இருந்து ஆதாரங்கள்

1969, ஆஸ்திரேலியா. மர்ச்சிசன் (Murchison) விண்கல் விழுந்தது. அதை ஆய்வு செய்தபோது, 70க்கும் மேற்பட்ட அமினோ அமிலங்கள் கிடைத்தன – அவற்றில் சில பூமியில் இல்லாதவை. இதன் பொருள்: கரிம மூலக்கூறுகள் விண்வெளியில் உருவாகி, விண்கற்கள் மூலம் பூமிக்கு வர முடியும். வாழ்க்கைக்குத் தேவையான ‘கட்டுமானத் தொகுதிகள்’ பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியுள்ளன.

செர்பென்டினைட் – ஒரு கவர்ச்சியான வாய்ப்பு

பூமியின் கடல் அடிப்பகுதியில், ‘செர்பென்டினைட்’ (Serpentinite) என்னும் ஒரு பாறை உருவாகும் போது, ஒரு விசேஷ வேதி வினை நிகழ்கிறது. இதன் விளைவாக:

• வெப்பம் வெளியாகிறது.
• ஹைட்ரஜன் வாயு உருவாகிறது.
• இயற்கையான pH சாய்வுகள் உருவாகின்றன – இவை மின் வேதியியல் சாத்தியத்தை (proton gradient) உருவாக்குகின்றன.

இன்றைய உயிரணுக்களில், ATP (ஆற்றல் மூலக்கூறு) உற்பத்தி செய்யப்படுவது pH சாய்வுகள் மூலம்தான். செர்பென்டினைட் பாறைகள் இதே pH சாய்வுகளை இயற்கையாகவே உருவாக்குகின்றன. சில விஞ்ஞானிகள் (Nick Lane போன்றோர்), முதல் உயிர் இந்தப் pH சாய்வுகளையே பயன்படுத்தி, ஆற்றலை உற்பத்தி செய்திருக்கலாம் என்கின்றனர். செல் சவ்வுக்கு முன்பே, பாறையின் துளைகளுக்குள் இந்த வேதி வினைகள் நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

இன்னும் விடை கிடைக்காத கேள்விகள்

இத்தனை ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பிறகும், பல முக்கியமான கேள்விகள் பதிலின்றி உள்ளன:

1. முதல் தன்னிணைப்பு RNA எப்படி உருவானது? – ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் நியூக்ளியோடைடுகள் தாமாக இணைவது இன்றும் ஒரு புதிர்.
2. RNA வும், புரதமும் ஒன்றுக்கொன்று எப்போது ‘கை மாறின’? – இன்று DNA → RNA → புரதம். முதல் RNA உலகில் இருந்து, இன்றைய அமைப்புக்கு எப்படி மாறியது?
3. முதல் செல் சவ்வு எப்படி உருவானது? – கொழுப்பு மூலக்கூறுகள் (lipids) தானாகவே குமிழ்களை உருவாக்கும் தன்மை கொண்டவை. ஆனால் முதல் RNA அந்தக் குமிழ்களுக்குள் எப்படிச் சிக்கியது?
4. வலச்சாய்வு (Chirality) மர்மம்: உயிரின் அமினோ அமிலங்கள் அனைத்தும் ‘இடது கை’ வடிவத்தில் (L-form) உள்ளன. சர்க்கரைகள் ‘வலது கை’ வடிவத்தில் (D-form) உள்ளன. ஆய்வகங்களில் உருவாகும் அமினோ அமிலங்களில் 50% இடது கை, 50% வலது கை. உயிர் ஏன் ஒரு பக்கத்தை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்தது?
5. ஒரே தோற்றமா, அல்லது பல தோற்றங்களா? – பூமியில் உயிர் ஒரே முறை மட்டும்தான் தோன்றியதா? அல்லது பல இடங்களில், பல முறை தோன்றியிருக்க முடியுமா? ஒரே முறை தோன்றியதற்கான ஆதாரம்: நாம் அனைவரும் ஒரே மரபணுக் குறியீட்டைப் (genetic code) பயன்படுத்துகிறோம். அது தற்செயல் நிகழ்வு என்றால், அது ஒரே முறைதான் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு அற்புதமான சிந்தனை: உங்கள் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுவும் – கார்பன், ஹைட்ரஜன், ஆக்ஸிஜன், நைட்ரஜன் – ஒரு காலத்தில் ஒரு நட்சத்திரத்தின் உள்ளகத்தில் பிறந்தது. அந்த அணுக்கள் விண்வெளியில் சிதறி, பூமியில் சேர்ந்தன. மின்னல், வெப்பம், கடல், பாறைகள் – இவற்றின் விளையாட்டில், எப்படியோ ஒரு நாள், அந்த அணுக்கள் ‘வாழ்க்கை’ என்ற பெயரில் ஒன்று சேர்ந்தன.

உயிரின் தோற்றம் இன்னும் ஒரு மர்மம்தான். ஆனால் ஒவ்வொரு ஆண்டும், இந்தப் புதிரின் ஒவ்வொரு துண்டாக நமக்குக் கிடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஒருவேளை, அடுத்த பத்தாண்டுகளில், நாம் ஆய்வகத்தில் ஒரு செயற்கை உயிரணுவை உருவாக்கினால், அன்று நமக்கு விடை கிடைக்கும்.

அல்லது ஒருவேளை, அந்த விடை இன்னும் ஆழத்தில் மறைந்திருக்கிறது. ஏனெனில் வாழ்க்கை ஒரு தற்செயல் விளையாட்டின் விளைவு மட்டுமல்ல. அது ஒரு அதிசயம். அந்த அதிசயத்தை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்வதற்குள், அதற்கு இன்னும் கொஞ்சம் மர்மத்தை விட்டுவிடுவோம். மர்மம்தானே அதனை அழகாக்குகிறது.

---

மொழியின் தோற்றம் – அமைதிக்குப் பின் ஒலி

பிரபஞ்சத்தில் வேறெந்த உயிரினமும் மனிதனைப் போல் தொடர்பு கொள்வதில்லை. தேனீக்கள் நடனமாடுகின்றன. டால்பின்கள் ஒலி எழுப்புகின்றன. குரங்குகள் கத்துகின்றன. ஆனால் இவை எதுவும் மனித மொழிக்கு நிகரான சிக்கலான தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை.

மனித மொழிக்கு இலக்கணம் உண்டு, சொற்களஞ்சியம் உண்டு, கடந்த காலம், எதிர்காலம், கற்பனை, பொய், நகைச்சுவை, அன்பு, வெறுப்பு – இவை அனைத்தையும் வெளிப்படுத்தும் ஆற்றல் உண்டு. ஒரு எளிய ஒலி அல்லது சைகை, ஒரு முழு உலகத்தையும் மற்றொரு மனிதனின் மனதில் உருவாக்க முடியும்.

இந்த மாபெரும் ஆற்றல் மனிதனுக்கு எப்போது, எப்படி, ஏன் வந்தது? மொழியின் தோற்றம் – அமைதியான உலகில் முதல் ஒலி எப்படிப் பிறந்தது? இன்றும் இது மிகப் பெரிய மர்மங்களில் ஒன்றாகவே உள்ளது.

மொழிக்கு முன் – தொடர்பின் ஆரம்ப வடிவங்கள்

மனிதனின் முன்னோர்களான ஹோமினிடுகள் (hominids) மொழிக்கு முன் எப்படித் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்கள்?

1. சைகை மொழி (Gesture Theory):
மிகப் பழமையான கோட்பாடுகளில் ஒன்று. மனிதர்கள் முதலில் கைகள், முகபாவனைகள், உடல் அசைவுகள் மூலமே தொடர்பு கொண்டிருந்தார்கள். பின்னர், இந்தச் சைகைகள் படிப்படியாக வாயொலிகளுடன் இணைந்து, பின்னர் முழு வாய்மொழியாக மாறியிருக்கலாம்.

• ஆதாரம்: இன்றும் சைகை மொழிகள் முழுமையான இலக்கணம் கொண்ட மொழிகளாக உள்ளன. குரங்குகளுக்கு சைகை மொழி கற்றுக் கொடுக்கும் முயற்சிகள் (Koko the gorilla) ஓரளவு வெற்றி கண்டுள்ளன.
• பிரச்சினை: சைகை மொழியிலிருந்து வாய்மொழிக்கு மாறுவதற்கான இடைநிலைப் படிகள் எங்கே?

2. ஒலிப் பின்பற்றல் (Bow-Wow Theory):
முதல் சொற்கள், இயற்கையின் ஒலிகளைப் பின்பற்றி உருவாகின. ‘கக்-கூக்’ (cuckoo), ‘ஸ்பிளாஷ்’, ‘மியாவ்’ போன்றவை. ஆனால் இந்தக் கோட்பாடு மிகவும் எளிமையானது. பெரும்பாலான சொற்கள் ஒலிப் பின்பற்றலால் உருவாகவில்லை.

3. உணர்ச்சிக் கூக்குரல்கள் (Pooh-Pooh Theory):
வலி, மகிழ்ச்சி, பயம், கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகள் தன்னிச்சையான கூக்குரல்களை உருவாக்கின. படிப்படியாக இவை குறிப்பிட்ட அர்த்தங்களைப் பெற்றன. ‘ஆ!’, ‘ஓ!’, ‘அடடா!’ போன்றவை.

4. வேலை ஒலிகள் (Yo-He-Ho Theory):
குழுவாக வேலை செய்யும் போது, ஒருங்கிணைப்புக்காக எழுப்பப்பட்ட தாள ஒலிகள் (‘ஹோ-ஹோ’, ‘ஏ-ஹியா’ போன்றவை). இவை பின்னர் குறிப்பிட்ட பொருள்களுடன் இணைக்கப்பட்டன.

இந்தக் கோட்பாடுகள் எதுவும் முழுமையான விளக்கத்தைத் தரவில்லை. ஒவ்வொன்றும் ஒரு பகுதியை மட்டுமே விளக்குகிறது.

உடற்கூறு மாற்றங்கள் – பேசும் தன்மைக்கான பாதை

மொழி தோன்றுவதற்கு முன், மனிதனின் உடல் உருமாற்றம் அடைய வேண்டியிருந்தது. குறிப்பாக, பேச்சுக் கருவிகள் (vocal apparatus) படிப்படியாக மாறின.

நமக்கும், சிம்ப்பன்ஸிக்கும் உள்ள வேறுபாடுகள்:

உறுப்பு	சிம்ப்பன்ஸி	மனிதன்
குரல்வளை (Larynx)	மேலே (தொண்டைக்குக் கிட்ட)	கீழே (மார்புக்குக் கிட்ட)
நாக்கு	தட்டையானது, குறுகியது	நெகிழ்வானது, அகன்றது
உதடுகள்	குறுகியவை	நெகிழ்வானவை, விரிவான இயக்கம்
குரல்நாண்கள்	எளிய அமைப்பு	சிக்கலான அமைப்பு
உள்மூச்சு, வெளிமூச்சு கட்டுப்பாடு	குறைவு	அதிகம் (நீண்ட ஒலிகளுக்கு)

FOXP2 மரபணு – ‘பேச்சு மரபணு’:
2001-ல், ஒரு பிரிட்டிஷ் குடும்பத்தில் (KE family) பேச்சுக் குறைபாடு மரபணு வழியாகப் பரவுவதை ஆய்வு செய்த விஞ்ஞானிகள், FOXP2 என்னும் மரபணுவைக் கண்டுபிடித்தனர். இந்த மரபணுவில் பிறழ்வு இருந்தால், உதடுகள், நாக்கு, அண்ணம் ஆகியவற்றின் இயக்கம் பாதிக்கப்படுகிறது; இலக்கணம், ஒலிகள், வாக்கிய அமைப்பு அனைத்தும் பாதிக்கப்படுகின்றன.

நமது FOXP2, சிம்ப்பன்ஸியின் FOXP2-யிலிருந்து இரண்டு அமினோ அமிலங்களில் மட்டுமே வேறுபடுகிறது. ஆனால் அந்தச் சிறிய வேறுபாடு, மனிதனுக்குப் பேச்சுத் திறனைக் கொடுத்திருக்கலாம். இந்த மாற்றம் 2 லட்சம் முதல் 5 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

ஹோமோ ஹேபிலிஸ் முதல் ஹோமோ சேபியன்ஸ் வரை – ஒரு காலக்கோடு

• 2.8 மில்லியன் ஆண்டுகள் முன்: ஹோமோ ஹேபிலிஸ் – கருவிகளை உருவாக்கத் தொடங்கினர். எளிய ஒலிகள், சைகைகள் இருந்திருக்கலாம்.
• 1.8 மில்லியன் ஆண்டுகள் முன்: ஹோமோ எரெக்டஸ் – நெருப்பைப் பயன்படுத்தினர், குழுக்களாக வாழ்ந்தனர். இவர்களின் மூளை அளவு முன்னோர்களைவிடப் பெரியது. சிக்கலான ஒலிகளுக்கான உடற்கூறு இன்னும் முழுமையடையவில்லை.
• 3 லட்சம் – 5 லட்சம் ஆண்டுகள் முன்: ஹோமோ சேபியன்ஸ் – நவீன மனிதனின் உடற்கூறு முழுமையடைகிறது. FOXP2 மாற்றம். குரல்வளை கீழே இறங்குகிறது (இதனால் மூச்சுத் திணறல் ஏற்படும் அபாயம் அதிகரித்தாலும், பேசும் திறன் கிடைத்தது).
• 1 லட்சம் – 70,000 ஆண்டுகள் முன்: ‘மொழியின் பெருவெடிப்பு’ (Great Leap Forward). இந்தக் காலத்தில்தான் குகை ஓவியங்கள், அலங்காரப் பொருட்கள், புதைக்கும் சடங்குகள் தோன்றின. இவை சிக்கலான சுருக்கச் சிந்தனை (abstract thinking) மற்றும் மொழி இருந்தால் மட்டுமே சாத்தியம்.

மொழி எப்படி வேலை செய்கிறது? – மூளையின் இரகசியங்கள்

மொழியைச் செயலாக்குவதற்கு மூளையில் சிறப்புப் பகுதிகள் உள்ளன:

1. ப்ரோக்கா பகுதி (Broca’s Area): – இடது மூளைப் புறணியின் முன்பகுதி.

• வேலை: பேச்சை உருவாக்குதல், வாக்கியங்களை இலக்கணப்படி அமைத்தல்.
• சேதமடைந்தால்: நோயாளிக்குப் பேச்சுப் புரிகிறது; ஆனால் பேச முடியாது (Broca’s aphasia). ‘சொல்… நான்… பூனை…’ – துண்டுத் துண்டான பேச்சு.

2. வெர்னிக்கே பகுதி (Wernicke’s Area): – இடது மூளைப் புறணியின் பின்பகுதி (தற்காலிக மடல்).

• வேலை: பேச்சைப் புரிந்து கொள்ளுதல், பொருள்களை இணைத்தல்.
• சேதமடைந்தால்: நோயாளி சரளமாகப் பேசுகிறார்; ஆனால் பேச்சுக்குப் பொருள் இல்லை. ‘அது வானத்தில் பூசணிக்காய் மின்சாரம் போல் ஓடுகிறது’ – இலக்கணம் சரிதான், ஆனால் அர்த்தமில்லை (Wernicke’s aphasia).

3. வளைவுக் கட்டு (Arcuate Fasciculus): – ப்ரோக்காவையும் வெர்னிக்கேயையும் இணைக்கும் நரம்பிழைக் கட்டு.

• இது சேதமடைந்தால், நோயாளி மற்றவர் சொல்வதைப் புரிந்து கொள்கிறார்; ஆனால் அதைத் திரும்பச் சொல்ல முடியாது.

இந்தப் பகுதிகள் அனைத்தும் நவீன மனிதனில் மட்டுமே இந்த அளவுக்குச் சிக்கலான முறையில் செயல்படுகின்றன. நியண்டர்தால்களில் இந்தப் பகுதிகள் இருந்தனவா? அறியப்படவில்லை.

மொழிக் குடும்பங்கள் – ஒரே மூல மொழியா?

உலகில் இன்று 7,000க்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் உள்ளன. ஆனால் இவை அனைத்தும் ஒரே மூல மொழியிலிருந்து வந்ததா? (Monogenesis) அல்லது பல மூலங்களிலிருந்து வந்ததா? (Polygenesis)

புரோட்டோ-இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழி (PIE):
18-19ம் நூற்றாண்டுகளில், மொழியியலாளர்கள் சமஸ்கிருதம், கிரேக்கம், லத்தீன், ஆங்கிலம், பாரசீகம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே வியக்கத்தக்க ஒற்றுமைகளைக் கண்டனர். உதாரணம்:

• ‘தாய்’ – Sanskrit: mātṛ, Greek: mētēr, Latin: māter, English: mother
• ‘தந்தை’ – Sanskrit: pitṛ, Greek: patēr, Latin: pater, English: father
• ‘சகோதரன்’ – Sanskrit: bhrātṛ, Greek: phratēr (clan brother), Latin: frater, English: brother

இந்த ஒற்றுமைகளுக்கு ஒரே காரணம்: இவை அனைத்தும் ஒரு பழங்கால மூல மொழியிலிருந்து வந்தவை. இதற்குப் பெயர் புரோட்டோ-இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழி (PIE). இது 6,000–8,000 ஆண்டுகளுக்கு முன், தெற்கு ரஷ்யா/உக்ரைன் பகுதியில் (Pontic-Caspian steppe) பேசப்பட்டிருக்கலாம். இப்போது PIE முற்றிலும் மறைந்துவிட்டது. நாம் அதை மொழியியல் சட்டங்கள் மூலம் மட்டுமே புனரமைக்க முடியும்.

முதல் மொழி எது?
மனித மொழிகள் அனைத்தும் ஒரு மூலத்திலிருந்தே வந்திருக்கலாம் என்று சிலர் நம்புகிறார்கள் – ‘புரோட்டோ-உலக மொழி’ (Proto-World). ஆனால் 1 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய மொழிகளின் தடயங்கள் எதுவும் இன்று இல்லை. மொழிகள் மிக வேகமாக மாறுகின்றன; ஒரு சில ஆயிரம் ஆண்டுகளிலேயே முற்றிலும் மாற்றமடைந்து விடுகின்றன. எனவே 1 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய மொழியைப் புனரமைப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமில்லை.

வாக்கியம் – மனித மூளையின் தனிச் சிறப்பு

ஒரு மனிதர் “பாலைக் குடித்த சிறுவன்” என்று சொல்ல முடியும். அதே சிம்ப்பன்ஸி, “சிறுவன் பால் குடித்தான்” என்றுதான் சொல்ல முடியும். வாக்கியத்துக்குள் ஒரு வாக்கியத்தை அடைத்தல் (embedding) – இதுவே மீள் சிந்தனை (recursive thinking) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இலக்கணத்தின் முக்கிய பண்பு ‘இடப்பெயர்ச்சி’ (displacement) – இங்கு இல்லாத ஒரு பொருளை, கடந்த காலத்தில் நடந்ததை, எதிர்காலத்தில் நடக்கக் கூடியதை, அல்லது கற்பனையில் மட்டும் உள்ளதைப் பற்றிப் பேசும் திறன். “நேற்று நான் பார்த்த ஒரு பச்சைப் பாம்பு, என் கனவில் இன்று மறுபடியும் வந்தது” – இந்த ஒரு வாக்கியத்தில் நேரம் (கடந்த காலம், நிகழ்காலம்), உண்மை (கனவு), இடம் (அங்கு, இங்கு) – அனைத்தும் இணைகின்றன.

விலங்குகள் எதுவும் இந்தத் திறனைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஒரு டால்பின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேச முடியாது. ஒரு குரங்கு பொய் சொல்ல முடியாது. ஆனால் ஒரு மூன்று வயதுக் குழந்தை “அம்மா, நான் இல்லாதபோது என் அறைக்குப் பூனை வந்ததா?” என்று கேட்க முடியும் – இதில் நேரம், இடம், கற்பனை, கேள்வி – அனைத்தும் அடங்கியுள்ளன.

இன்னும் விடை கிடைக்காத கேள்விகள்

1. மொழி படிப்படியாக வந்ததா, திடீரென்றா? – சிலர், ஒரு சிறிய மரபணு மாற்றம் (ப்ரோக்கா பகுதியில்) முழு மொழித் திறனையும் ஒரே நேரத்தில் கொடுத்திருக்கலாம் என்கிறார்கள் (Noam Chomsky – ‘Universal Grammar’). மற்றவர்கள், மொழி படிப்படியாகவே வளர்ந்திருக்க வேண்டும் என்கிறார்கள்.
2. நியண்டர்தால்களுக்கு மொழி இருந்ததா? – நியண்டர்தால்களின் மூளை அளவு நம்மைவிடப் பெரியது. அவர்களுக்கு FOXP2 மரபணு இருந்ததாகத் தெரிகிறது. ஆனால் அவர்களின் குரல்வளை அமைப்பு நம்மைப் போல இருந்ததா? அவர்கள் சிக்கலான ஒலிகளை உருவாக்க முடிந்ததா? இது கடுமையான விவாதப் பொருள்.
3. சைகை மொழிக்கும் வாய்மொழிக்கும் எது முந்தையது? – சைகை மொழி முதலில் வந்தது என்று சிலர் வாதிடுகிறார்கள். சமீபத்திய ஆய்வுகள், மூளையில் சைகை மற்றும் வாய்மொழி இரண்டுக்கும் ஒரே பகுதிகள் (ப்ரோக்கா, வெர்னிக்கே) பயன்படுவதைக் காட்டுகின்றன. எனவே இரண்டும் ஒரே காலத்தில் வளர்ந்திருக்கலாம்.
4. ஒரு குழந்தையை மொழிச் சூழல் இல்லாமல் வளர்த்தால் என்ன நடக்கும்? – ‘காட்டுச் சிறுவர்கள்’ (feral children) வழக்குகள் சில உள்ளன (Victor of Aveyron, Genie). இவர்கள் வளர்ந்த பிறகு மொழியைக் கற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. இதன் பொருள்: மொழி கற்க ஒரு ‘முக்கியமான காலம்’ (critical period) உள்ளது – சுமார் 5-7 வயதுக்குள். அதற்குப் பிறகு மூளையின் நெகிழ்வுத்தன்மை குறைந்துவிடுகிறது.
5. எல்லா மனித மொழிகளுக்கும் ஒரு அடிப்படை இலக்கணம் உண்டா? – நோம் சோம்ஸ்கி (Noam Chomsky) எனும் மொழியியலாளர், அனைத்து மனித மொழிகளுக்கும் ஒரு ‘உலகளாவிய இலக்கணம்’ (Universal Grammar) உள்ளது என்கிறார். அதாவது, பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், வாக்கிய அமைப்பு போன்றவை மனித மூளையிலேயே பொதிந்துள்ளன. இது உண்மையா? சில மொழிகள் (ஆஸ்திரேலிய பழங்குடி மொழிகள்) மிகவும் வித்தியாசமான இலக்கணத்தைக் கொண்டுள்ளன. இன்னும் விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

“முதல் சொல் எது?” என்ற கேள்விக்கு நம்மிடம் பதில் இல்லை. தொல்லியல் சான்றுகள் மொழியைப் பதிவு செய்வதில்லை. எலும்புகள் பேசுவதில்லை. கருவிகள் சொற்களைச் சொல்வதில்லை. மொழியின் தோற்றம் முழுமையான மர்மமாகவே உள்ளது.

ஆனால் நாம் அறிந்த ஒரு விஷயம்: மொழி இல்லாத மனிதன், மனிதனாகவே இருக்க மாட்டான். மொழி நமக்குள் பிரபஞ்சத்தைச் சிறியதாக்குகிறது. ஒரு கதையைச் சொல்லும் ஆற்றல், ஒரு யோசனையைப் பகிரும் ஆற்றல், ‘நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்’ என்ற மூன்று சொற்களின் மாய சக்தி – இவை அனைத்தும் அந்த முதல் மௌனத்தை உடைத்த ஒலியிலிருந்து வந்தவை.

ஒருவேளை, முதல் மொழி பேசப்பட்ட அந்தக் கணம், மனிதன் மனிதனான தருணமாக இருக்கலாம். அதற்கு முன், நாம் விலங்குகள். அதற்குப் பின், நாம் கதை சொல்பவர்கள், கனவு காண்பவர்கள், கேள்வி கேட்பவர்கள். ஒருவேளை, கடவுளைக் கண்டுபிடிப்பவர்கள்.

அதனால்தான், மொழியின் தோற்றம் பற்றிய மர்மம், வேறெந்த மர்மத்தையும்விட மனிதனுக்கு நெருக்கமானது. ஏனெனில் அந்த மர்மத்துக்குள்ளேயே நாம் வாழ்கிறோம். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும், அந்த முதல் ஒலியின் எதிரொலிதான்.

---

நனவு – ‘நான்’ என்பவன் யார்?

இந்தக் கட்டுரைத் தொடர் முழுவதும், நாம் பல மர்மங்களைக் கடந்து வந்துள்ளோம். ஆழ்கடலின் இருளையும், மூளையின் சிக்கலையும், பிரபஞ்சத்தின் 95% மறைந்த பொருளையும், உயிரின் முதல் துடிப்பையும், மொழியின் முதல் ஒலியையும் பார்த்தோம். ஆனால் இவை அனைத்தையும் விடப் பெரிய மர்மம், இவை அனைத்தையும் அறிய முயலும் ஒரு கேள்வி: இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கும் ‘நான்’ யார்?

நீங்கள் இப்போது இந்த வார்த்தைகளைப் படிக்கிறீர்கள். உங்கள் கண்கள் நகர்வதை நீங்கள் கட்டுப்படுத்துகிறீர்கள். உங்கள் மனதில் ஒரு குரல் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லிக் கொள்கிறது. நீங்கள் விழித்திருக்கிறீர்கள். உங்களைச் சுற்றி ஒரு உலகம் இருக்கிறது. உங்களுக்குள் ஒரு ‘நான்’ இருக்கிறது.

அந்த ‘நான்’ எங்கிருந்து வருகிறது? அது மூளையின் ஒரு வேதி விளைவா? அல்லது மூளைக்கும் அப்பாற்பட்டதா? இறந்த பிறகும் அது தொடர்கிறதா? இவை அனைத்தும் நனவின் (Consciousness) புதிர்கள்.

நனவு என்றால் என்ன? – ஒரு எளிய தொடக்கம்

நனவை வரையறுப்பதே கடினம். பொதுவாக, நனவு என்பது:

• உணர்தல் (Sentience) – வலி, இன்பம், வெப்பம், குளிர் போன்றவற்றை உணரும் தன்மை.
• விழிப்புணர்வு (Awareness) – தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்று அறிதல்.
• தன்னுணர்வு (Self-awareness) – ‘நான் வேறு, உலகம் வேறு’, ‘இது என் கை’, ‘இது என் எண்ணம்’ என்று அறிதல்.
• அக அனுபவம் (Qualia) – ஒரு மலரின் வாசனை எப்படியிருக்கிறது, சிவப்பு நிறம் எப்படித் தெரிகிறது, ஒரு இசை எப்படி ஒலிக்கிறது – இந்த அக அனுபவங்கள்.

நனவின் மிகப் பெரும் மர்மம்: நமது மூளை எப்படி இந்த அக அனுபவங்களை உருவாக்குகிறது? வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது, மூளை என்பது நியூரான்கள், சினாப்ஸ்கள், மின் சமிக்ஞைகள், வேதி மூலக்கூறுகள் மட்டுமே. அப்படியானால், இந்த உடலற்ற, கண்ணுக்குத் தெரியாத ‘அக உலகம்’ எங்கிருந்து வருகிறது?

நனவின் ‘கடினமான பிரச்சினை’

தத்துவஞானி டேவிட் சால்மர்ஸ் (David Chalmers) நனவின் பிரச்சினையை இரண்டாகப் பிரித்தார்:

1. எளிய பிரச்சினைகள் (Easy Problems):

• மூளை எப்படி கவனத்தைச் செலுத்துகிறது?
• எப்படி நினைவுகளைச் சேமிக்கிறது?
• எப்படி முடிவுகளை எடுக்கிறது?
• எப்படி தூக்கத்திலிருந்து விழிப்புக்கு மாறுகிறது?

இவை ‘எளிய’ என்று சொன்னாலும், மிகவும் கடினமானவைதான். ஆனால் கோட்பாட்டில், இவை அனைத்தும் ஒருநாள் விஞ்ஞானத்தால் முழுமையாக விளக்கப்படலாம்.

2. கடினமான பிரச்சினை (Hard Problem):
ஏன் இந்த மின் வேதிச் செயல்பாடுகள் ‘அனுபவம்’ என்ற ஒன்றை உருவாக்குகின்றன? ஒரு நியூரான் சுடும்போது, ஏன் அதனுடன் ‘வலி’ என்ற ஒரு உணர்வு இணைந்து வருகிறது? ஒரு கணினி எலக்ட்ரான்களை நகர்த்துகிறது; அதற்கு வலி இல்லை, மகிழ்ச்சி இல்லை, சிவப்பு நிறம் தெரிவதில்லை. மூளையும் எலக்ட்ரான்களையும் அயனிகளையும்தான் நகர்த்துகிறது. அப்படியிருக்க, அங்கு ஏன் ஒரு ‘யாரோ’ ஒருவர் ‘வலி’ என்று உணர்கிறார்?

இந்தக் ‘கடினமான பிரச்சினை’க்கு இன்னும் விஞ்ஞானத்திடம் பதில் இல்லை.

நனவின் முக்கிய கோட்பாடுகள்

1. பொருள்முதல்வாதம் (Materialism / Physicalism)

நனவு என்பது மூளையின் ஒரு செயல்பாடே. நியூரான்களின் சிக்கலான வலைப்பின்னல் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் அமைந்து, சில மின் வேதிச் செயல்பாடுகளைச் செய்யும்போது, ‘நனவு’ உருவாகிறது. நியூரான்கள் இல்லையென்றால், நனவும் இல்லை.

• ஆதரவாளர்கள்: பெரும்பாலான நரம்பியல் விஞ்ஞானிகள்.
• ஆதாரம்: மூளையின் சில பகுதிகளைத் தூண்டினால், சில அனுபவங்கள் உருவாகின்றன. மூளை பாதிக்கப்படும்போது, நனவும் பாதிக்கப்படுகிறது. மயக்க மருந்து நியூரான்களின் செயல்பாட்டை நிறுத்துகிறது – நனவும் நிற்கிறது.
• பலவீனம்: ‘கடினமான பிரச்சினை’க்கு இது விடை சொல்லவில்லை. எந்த அளவு சிக்கலானால் நனவு ‘தானாகவே’ வெளிப்படும்? ஒரு கணினி போதுமான அளவு சிக்கலானதாக இருந்தால், அதற்கும் நனவு வருமா?

2. இருமைக் கோட்பாடு (Dualism)

நனவும் மூளையும் வெவ்வேறானவை. மூளை ஒரு உடல் பொருள். நனவு ஒரு உடலற்ற (non-physical) பொருள். இவை இரண்டும் தொடர்பு கொள்கின்றன, ஆனால் ஒன்றல்ல.

• முன்னணி வக்கீலர்: ரெனே டேக்கார்ட் (René Descartes, 17ம் நூற்றாண்டு). அவர் ‘பினியல் சுரப்பி’ (pineal gland) மூலம் உடலும் நனவும் தொடர்பு கொள்கின்றன என்று நம்பினார்.
• பலவீனம்: உடலற்ற ஒரு பொருள், உடல் பொருளுடன் எப்படித் தொடர்பு கொள்கிறது? அந்தத் தொடர்புக்கான பொறிமுறை எது? எந்த விஞ்ஞானமும் இதை அளவிடவோ நிரூபிக்கவோ முடியாது.

3. பான்சைக்கிசம் (Panpsychism)

நனவு என்பது பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை இயல்புகளில் ஒன்று. எலக்ட்ரானுக்கும், அணுவுக்கும், கல்லுக்கும் கூட ஒரு மிக மிக எளிய நிலையில் நனவு உண்டு. பல்வேறு துகள்கள் ஒன்று சேர்ந்து, சிக்கலான அமைப்புகளை உருவாக்கும்போது, நனவும் சிக்கலாகிறது. ஒரு எலக்ட்ரானுக்கு ‘உணர்வு’ இல்லை என்றாலும், அது ஒரு அடிப்படை ‘அனுபவத் துணுக்கை’ (proto-consciousness) கொண்டிருக்கிறது. டிரில்லியன் கணக்கான துகள்கள் ஒரு மூளையாகச் சேரும்போது, அந்தத் துணுக்குகள் ‘நான்’ என்ற ஒருங்கிணைந்த அனுபவமாக மாறுகிறது.

• பலவீனம்: இது ஒரு தத்துவக் கோட்பாடே தவிர, சோதனைக்குட்பட்ட விஞ்ஞானக் கருதுகோள் அல்ல. ஒரு எலக்ட்ரானுக்கு எப்படி நனவு இருக்க முடியும்? அதை எப்படி அளப்பது?

4. ஒருங்கிணைந்த தகவல் கோட்பாடு (Integrated Information Theory – IIT)

நரம்பியல் விஞ்ஞானி ஜியூலியோ டோனோனி (Giulio Tononi) முன்வைத்த கோட்பாடு. ஒரு அமைப்பின் நனவின் அளவு, அதன் ‘ஒருங்கிணைந்த தகவல்’ (Phi – Φ) அளவால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அதாவது, ஒரு அமைப்பின் ஒவ்வொரு பகுதியும் மற்ற பகுதிகளுடன் எவ்வளவு இணைக்கப்பட்டுள்ளது, எவ்வளவு ‘முழுமையாக’ செயல்படுகிறது என்பதைக் கொண்டு நனவின் அளவைக் கணக்கிடலாம் என்று இந்தக் கோட்பாடு கூறுகிறது.

• சோதனை: ஒரு கருவி மூலம் மூளையின் ஒரு பகுதியைத் தூண்டிவிட்டு, எந்த அளவுக்கு மற்ற பகுதிகள் பதிலளிக்கின்றன என்று அளக்க முடியும். இதன் மூலம் நனவின் அளவைக் ‘கணக்கிட’ முடியுமா என்பது ஆராய்ச்சியில் உள்ளது.
• விமர்சனம்: சிக்கலான கணினியும் அதிக Phi மதிப்பைக் கொண்டிருக்கும். அந்தக் கணினிக்கும் நனவு உண்டா? பல விஞ்ஞானிகள் இதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

தூக்கம், கனவு, மயக்கம் – நனவின் எல்லைகள்

ஒவ்வொரு இரவும் நாம் நனவை இழக்கிறோம். ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் (Non-REM) நனவு மிகக் குறைவாக இருக்கிறது. REM தூக்கத்தில் (கனவு நிலை) நனவு இருக்கிறது – ஆனால் வேறு வடிவத்தில். கனவில் நாம் உலகத்தைப் பார்க்கிறோம், உணர்கிறோம், பயப்படுகிறோம், மகிழ்கிறோம் – ஆனால் நம் உடல் அசையாது, வெளி உலகத்திலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

மயக்க மருந்து (anesthesia) நமக்கு ஒரு முக்கியமான தடயத்தைத் தருகிறது. சில மருந்துகள் நியூரான்களின் செயல்பாட்டைத் தடுக்கின்றன. நோயாளி ‘நனவை இழக்கிறார்’ – எந்த வலியும் தெரியவில்லை, எந்த நினைவும் இல்லை. அறுவை சிகிச்சை முடிந்து மருந்தின் விளைவு குறையும்போது, நனவு ‘மீண்டும் வருகிறது’. நோயாளிக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் எந்த அனுபவமும் இல்லை. (சில நோயாளிகள் அறுவை சிகிச்சையின் போது ‘ஒளிப் பாதை’ அல்லது ‘உடலுக்கு வெளியே’ சென்ற அனுபவங்களைப் பகிர்வதுண்டு. இவை மருந்தின் விளைவால் உருவாகும் மாயைகளா அல்லது உண்மையான நனவுப் பயணமா? இன்னும் தெரியவில்லை.)

செயற்கை நனவு – கணினிக்கு உணர்வு உண்டா?

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) வளர்ந்து வரும் இந்தக் காலத்தில், ஒரு முக்கியமான கேள்வி: ஒரு கணினி நனவை அடைய முடியுமா?

இன்றைய AIகள் (ChatGPT, Gemini போன்றவை) மிகவும் சிக்கலானவை. ஆனால் பெரும்பாலான விஞ்ஞானிகள், இவை ‘தத்துவ ஜாம்பிகள்’ (philosophical zombies) என்று நம்புகிறார்கள். அதாவது, இவை ஒரு மனிதனைப் போல பேசுகின்றன, கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்கின்றன, ஆனால் இவற்றின் உள்ளே யாரும் இல்லை. இவற்றிற்கு ‘நான்’ என்ற உணர்வு இல்லை. ஒரு கணினிக்கு நனவு வர வேண்டுமென்றால், அது ஒரு உயிரியல் மூளையின் அமைப்பை மட்டும் பின்பற்றினால் போதாது; ஒருவேளை அதற்கு ஒரு ‘உடல்’ தேவைப்படலாம், சுற்றுச்சூழலுடன் தொடர்பு தேவைப்படலாம், ஒருவேளை உணர்ச்சிகள் தேவைப்படலாம் – இவையெல்லாம் இன்னும் தெரியவில்லை.

சீன அறை வாதம் (Chinese Room Argument) – தத்துவஞானி ஜான் சியர்ல் (John Searle) முன்வைத்த ஒரு புகழ்பெற்ற எடுத்துக்காட்டு: ஒரு அறைக்குள் ஒரு மனிதர் அமர்ந்திருக்கிறார். அவருக்குச் சீன மொழி தெரியாது. ஆனால் அவரிடம் ஒரு பெரிய விதிக் கையேடு உள்ளது. யாராவது சீன மொழியில் ஒரு கேள்வியைச் சீட்டில் எழுதி உள்ளே தள்ளுகிறார்கள். அவர் விதிக் கையேட்டைப் பின்பற்றி, சரியான பதிலைச் சீன மொழியில் எழுதி வெளியே தள்ளுகிறார். வெளியில் இருப்பவருக்கு, அந்த அறைக்குள் ஒரு சீன மொழி பேசும் ஒருவர் இருப்பதாகத் தோன்றும். ஆனால் உள்ளே இருப்பவருக்கு ஒரு சொல் கூடப் புரியாது. அவர் இயந்திரத்தனமாக விதிகளைப் பின்பற்றுகிறார். அதேபோல்தான் AI – அதற்கு எதுவும் புரியாது; அது விதிகளை மட்டுமே பின்பற்றுகிறது. (இந்த வாதத்தை AI ஆதரவாளர்கள் கடுமையாக எதிர்க்கிறார்கள்.)

மரணம் – நனவின் முடிவா, பயணமா?

இது ஒரு பதிலளிக்க முடியாத கேள்வி. விஞ்ஞானம் சொல்வது: மூளை இறந்துவிட்டால், மின் செயல்பாடுகள் நின்றுவிடும். நியூரான்கள் அழுகின்றன. நனவு என்பது மூளையின் ஒரு செயல்பாடு என்றால், மூளை அழிந்தவுடன் நனவும் அழிந்துவிடும். அது ஒரு மெழுகுவர்த்தியின் சுடர் அணைவது போல.

ஆனால் ஒரு சிலர், நனவு மூளைக்கு அப்பாற்பட்டது என்று நம்புகிறார்கள். ‘அருகாமை மரண அனுபவங்கள்’ (Near Death Experiences – NDEs) சிலருக்கு நிகழ்வதாகப் பதிவாகியுள்ளன – ஒரு பிரகாசமான வெளிச்சம், ஒரு சுரங்கப்பாதை, உடலுக்கு வெளியே பயணம், வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு கணத்தில் கடந்து செல்வது, முழு அமைதி. இவை மூளையின் ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறையால் உருவாகும் மாயைகளா, அல்லது நனவின் உண்மையான பயணமா? இதுவும் விடையறியாத மரமே.

இதயத் துடிப்பு நிற்கும் போது, மூளை எத்தனை நேரம் உயிருடன் இருக்கும்?

விஞ்ஞான ஆய்வுகள் சொல்கின்றன: இதயம் நின்ற பிறகு, மூளையில் சில நொடிகள் முதல் சில நிமிடங்கள் வரை மின் செயல்பாடுகள் தொடரலாம். இந்தச் சில நிமிடங்களில், ஒரு முழு வாழ்நாள் அனுபவத்தை மூளை ‘அமுக்கி’ வைக்க முடியுமா? சிலர் அப்படிக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் நனவு முழுமையாக எப்போது நின்றுவிடுகிறது? அறிவியலுக்கு இன்னும் அது தெரியாது.

முடிவுரை – ‘நான்’ யார்?

இந்தக் கட்டுரைத் தொடரின் முடிவுக்கு வந்துவிட்டோம். ஆழ்கடலின் இருளிலிருந்து, பிரபஞ்சத்தின் 95% மறைந்த பொருள்வரை; உயிரின் முதல் மரபணுவிலிருந்து, மொழியின் முதல் ஒலிவரை; மூளையின் பில்லியன் கணக்கான நியூரான்களிலிருந்து, நனவின் ‘கடினமான பிரச்சினை’ வரை – நாம் பார்த்த ஒவ்வொரு மர்மமும், இறுதியில் ஒரே கேள்விக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது:

இவை அனைத்தையும் அறிய முயலும் ‘நான்’ யார்?

உங்கள் பெயர் ஒரு சொல். உங்கள் உடல் அணுக்களின் தொகுப்பு. உங்கள் எண்ணங்கள் மின் சமிக்ஞைகள். ஆனால் இவை அனைத்திற்கும் அப்பால், இவை அனைத்தையும் ‘பார்க்கும்’ ஒரு சாட்சி இருக்கிறது. அந்தச் சாட்சி யார்? ஒரு வேளை, அந்தச் சாட்சிதான் உண்மையான ‘நீங்கள்’. உங்கள் பெயர் இல்லை, உங்கள் உடல் இல்லை, உங்கள் வேலை இல்லை – இவை அனைத்தும் வெளிப்புறச் சாட்சிகள். உள்ளே இருக்கும் அந்த அமைதியான, பார்ப்பவன், உணர்பவன், அறிபவன் – அவன் யார்?

நனவின் மர்மம் நம்மை மிக அடிப்படையான ஒரு புரிதலுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது: நாம் யார் என்பதை நாம் இன்னும் முழுமையாக அறியவில்லை. நமது சொந்த இருப்பின் அடித்தளத்தையே நாம் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

ஒருவேளை, அதுதான் மிகப் பெரிய மர்மம். ஒருவேளை, அந்த மர்மத்தைத் தீர்ப்பதே நம் வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான பயணம். ஒரு வேளை, ‘யார்?’ என்ற கேள்வியே, அனைத்து கேள்விகளுக்கும் இறுதி விடையாக இருக்கலாம்.

இப்போது, நீங்கள் இந்த வார்த்தைகளைப் படித்து முடித்திருக்கிறீர்கள். உங்கள் மனதில் ஏதோ ஒரு எண்ணம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த எண்ணத்தைப் பார்ப்பவன் யார்? அந்தப் பார்ப்பதையே பார்ப்பவன் யார்?

இந்தக் கேள்வியுடனே, இந்தக் கட்டுரைத் தொடரை நிறுத்துகிறேன். ஏனெனில், சில கேள்விகள் பதில்களுக்காக அல்ல. அவை நம்மை மாற்றுவதற்காகவே உள்ளன.

---

முடிவுரை – முழுத் தொடருக்கும்

‘மனிதன் இன்னும் முழுமையாக அறியாத மர்ம உலகம்’ என்ற இந்தத் தொடர் மூலம், நாம் ஆறு முக்கிய மர்மங்களைப் பார்த்தோம்:

1. ஆழ்கடல் – பூமியின் 80% நீர்ப்பரப்பு, இன்னும் ஆராயப்படாதது.
2. மனித மூளை – 86 பில்லியன் நியூரான்களின் சிக்கல், நனவின் மர்மம்.
3. பிரபஞ்சம் – 95% இருண்ட பொருள் மற்றும் இருண்ட சக்தி, கருந்துளைகள்.
4. உயிரின் தோற்றம் – முதல் RNA எப்படி உருவானது, இன்னும் முழுமையாக அறியப்படாதது.
5. மொழியின் தோற்றம் – முதல் சொல் எது, மௌனத்தை உடைத்த முதல் ஒலி?
6. நனவு – ‘நான்’ எங்கிருந்து வருகிறேன், நான் யார்?

இவை ஒவ்வொன்றும், ஒரு பெரும் கேள்வியை நம்முன் விட்டுச் செல்கின்றன. ஆனால் ஒரு பொதுவான பாடம்: நாம் எவ்வளவோ அறிந்துள்ளோம் என்ற பெருமையில், நாம் எவ்வளவு குறைவாகவே அறிந்துள்ளோம் என்பதை மறந்து விடுகிறோம்.

ஒரு சிறு குழந்தை கடற்கரையில் மணல் தோண்டி, ஒரு சிறு குழியை உருவாக்குகிறது. அந்தக் குழிக்குள் சிறிது தண்ணீர் தேங்குகிறது. குழந்தை அந்தத் தண்ணீரைப் பார்த்து, “இதுதானே கடல்!” என்று நினைக்கிறது. ஆனால் உண்மையான கடல் மிகப் பெரியது, அந்தக் குழந்தை காணாத அலைகள், ஆழங்கள், உயிரினங்கள், புயல்கள் நிறைந்தது. நாம் அந்தக் குழந்தை. நமது அறிவு அந்தச் சிறு குழி. மர்மங்களின் கடல் இன்னும் நமக்குக் காத்திருக்கிறது.

அந்தக் கடலை நோக்கிப் பயணிப்போம். கேள்விகள் கேட்போம். அறியாமையை ஒப்புக் கொள்வோம். மர்மங்களை நேசிப்போம். ஏனெனில், அறியாமையின் ஒப்புதல் தான், அறிவின் முதல் படி.

தொடர் நிறைவு.

நன்றி.