“வரலாறு என்பது வெற்றியாளர்களால் எழுதப்படுவது; ஆனால் உண்மை எப்போதும் மண்ணுக்குள் புதைந்து கிடக்கிறது.”
யாழ்ப்பாணம். இந்தப் பெயரைக் கேட்டவுடன் நம் கண்முன் வருவது கடல், தென்னைமரங்கள், நல்லூர் கந்தசுவாமி கோயில், மற்றும் ஒரு காலத்தில் விளங்கிய தமிழ் அரசின் பெருமை. ஆனால், இந்தப் புறத் தோற்றத்திற்கு அப்பால், யாழ்ப்பாணத்தின் மண்ணுக்குள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் புதைந்து கிடக்கும் உண்மைகள் ஒரு முழு உலகமே. இங்கு கி.மு. 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மனித நாகரிகம் தழைத்தோங்கியுள்ளது. இங்கு நாகர்கள் வாழ்ந்தார்கள். இங்கு பௌத்தமும், சமணமும், சைவமும் ஒரு காலத்தில் சமாதானமாகச் சகவாழ்ந்தன. இங்கு உரோமானியர்களுடன் கடல் வாணிபம் நடைபெற்றது.
இக்கட்டுரை, யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தின் தொல்பொருள் வரலாற்றை – கந்தரோடை நாகரிகம் (500 BCE – 800 CE) தொடங்கி, ஆரியச்சக்கரவர்த்தி பேரரசு, கடல் வாணிபம், கல்வெட்டுகள், மற்றும் சமீபத்திய 2025-2026 செம்மணி பொதுமக்கள் புதைகுழி அகழ்வாராய்ச்சிகள் வரை – ஆழமாகப் பார்க்கப் போகிறது.
நாக நாகரிகம் – தொன்மத்திற்கும் வரலாற்றிற்கும் இடையே
யாழ்ப்பாணத்தின் வரலாற்றைப் பேசும்போது, முதன்மையாக நாம் சந்திப்பது “நாகர்” களின் கதை. ‘நாகம்’ என்றால் பாம்பு. ஆனால், பாம்பை வழிபட்ட இனம் என்று மட்டும் இவர்களை வரையறுக்க முடியாது. நாகர்கள் திராவிட மொழி பேசிய, கடல் கடந்து வாணிபம் செய்த, உலோகவியலில் வல்லுனர்களாக இருந்த ஒரு பழங்குடி இனமாவர் .
நாகர்கள் யார்?
பேராசிரியர் சி. பத்மநாதன் அவர்களின் சமீபத்திய ஆய்வு நூலான ‘Glimpses of an Ancient Civilisation: Society and Culture in Jaffna (300 BC to AD 500)’ (2026) இந்த நாகர்களைப் பற்றிய புதிய வெளிச்சத்தைப் போடுகிறது .
முக்கிய கண்டுபிடிப்புகள்:
- காலம்: கி.மு. 900 இற்கு முன்னரே (கிட்டத்தட்ட 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்) நாகர்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் குடியேறியுள்ளனர் .
- தொழில்நுட்பம்: இரும்பு உருக்கும் தொழில்நுட்பத்தை இவர்கள் நன்கு அறிந்திருந்தனர். இதன் மூலம் விவசாயக் கருவிகளை உருவாக்கி, நிலத்தைச் சாகுபடி செய்தனர்.
- நீர்ப்பாசனம்: நீர்த்தேக்கங்களை உருவாக்கி, நெற்பயிர் சாகுபடியில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
- தொன்மங்கள்: இலங்கைத் தீவின் வடக்கே அமைந்த ‘நாகதீபம்’ (Nakadiva) என்ற பகுதிதான் யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பம் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது .
கந்தரோடை (Kantarodai) – தொலைந்து போன தலைநகரம்
யாழ்ப்பாணத்தின் புறநகரில் அமைந்துள்ள கந்தரோடை (Kantarodai) , யாழ்ப்பாணத்தின் ‘பொம்பெய்’ (Pompeii) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கி.மு. 500 முதல் கி.பி. 800 வரை செழித்து விளங்கிய இந்த நகரம், பல நூற்றாண்டுகளாக மண்ணுக்குள் புதைந்து கிடந்தது .
அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்த ஆதாரங்கள்:
| கண்டுபிடிப்பு | விளக்கம் | காலம் |
|---|---|---|
| சுடுமண் பொம்மைகள் | மட்பாண்டங்கள், மனித மற்றும் விலங்கு உருவங்கள் | 500 BCE – 200 CE |
| செப்புக் காசுகள் | செட்டு நாணயங்கள் (Setu coins), சங்க காலத் தமிழகச் சங்கங்களின் வடிவமைப்பில் | 200 BCE – 300 CE |
| தமிழ்ப் பிராமி கல்வெட்டுகள் | முதன்மையான தமிழ் எழுத்து வடிவம். இங்கு தமிழே வழக்கில் இருந்துள்ளது | 300 BCE – 300 CE |
| குடியிருப்புகள் | செங்கல் சுவர்கள், திட்டமிடப்பட்ட நகரமைப்பு | 500 BCE – 800 CE |
இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள், யாழ்ப்பாணம் ஒரு தனித்துவமான, வளர்ச்சியடைந்த, எழுத்தறிவு மிக்க நகர்ப்புற நாகரிகம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இங்கு கிடைத்துள்ள தமிழ்ப் பிராமிக் கல்வெட்டுகள், வட இலங்கையில் அக்காலத்தில் வழக்கில் இருந்த மொழி தமிழே என்பதை இறுதி செய்கின்றன .
வல்லிபுரம் பொற்கலம் – பௌத்தத்தின் தடயம்
தற்காலத்தில் யாழ்ப்பாணம் முழுவதும் இந்துக் கோயில்கள் நிறைந்திருந்தாலும், பண்டைய காலத்தில் இங்கு பௌத்தமும் சமணமும் செழித்து வளர்ந்துள்ளன. இதற்கு மிகப்பெரிய சாட்சியாக விளங்குவது வல்லிபுரம் பொற்கலம் (Vallipuram Gold Plate) .
பொற்கலத்தின் செய்தி
இந்தப் பொற்பட்டயம், கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. இதில் உள்ள கல்வெட்டு பின்வருமாறு:
“சிவ மகா மகாராஜனுக்கு… வல்லிபுரத்தில்… இந்தத் தூபியை (Buddhist Stupa) கட்டுவித்தார்…”
இதன் வெளியீட்டு மூலம்:
- யாழ்ப்பாணத்தில் மன்னர்கள் பௌத்த மதத்தை ஆதரித்துள்ளனர்.
- வல்லிபுரம் (தற்போதைய சாவகச்சேரி பகுதி) ஒரு முக்கிய பௌத்த மையமாக இருந்துள்ளது.
- ஆரியச்சக்கரவர்த்தி மன்னர்கள் வருவதற்கு முன்பே, இங்கு அரசு ஒழுங்கு இருந்துள்ளது.
இந்து மதத்தின் எழுச்சி
13 ஆம் நூற்றாண்டில், ஆரியச்சக்கரவர்த்தி (Aryacakravarti) வம்சம் அதிகாரத்திற்கு வந்த பிறகு, சைவ மதம் முதன்மை பெறத் தொடங்கியது . பௌத்த விகாரைகள் பின்னர் சைவக் கோயில்களாக மாற்றப்பட்டன. ஆயினும், நல்லூர் கந்தசுவாமி கோயில் போன்ற பெரிய கட்டுமானங்கள், இக்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட சிற்பக் கலை மற்றும் கட்டிடக் கலையின் சிகரமாகும் .
ஆரியச்சக்கரவர்த்தி பேரரசு (1215-1619)
13 ஆம் நூற்றாண்டில் கலிங்க மாகன் (Kalinga Magha) தலைமையில் நிகழ்ந்த படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து, யாழ்ப்பாணத்தில் ஆரியச்சக்கரவர்த்தி வம்சம் நிறுவப்பட்டது . நல்லூரைத் (Nallur) தலைநகராகக் கொண்டு இந்த அரசு ஏறத்தாழ 400 ஆண்டுகள் விளங்கியது.
அரசின் சிறப்புகள்
| துறை | சாதனைகள் |
|---|---|
| பொருளாதாரம் | முத்துக் குளிப்பு, யானைகள் வர்த்தகம், மற்றும் இந்தியா-இலங்கை இடையேயான கடல் வாணிபத்தைக் கட்டுப்படுத்தியது. |
| இலக்கியம் | “யாழ்ப்பாண வைபவமாலை” போன்ற வரலாற்று நூல்கள் உருவாக்கப்பட்டன. |
| கட்டிடக் கலை | நல்லூரில் அரண்மனைகள், கோயில்கள், தண்ணீர் தொட்டிகள் மற்றும் கோட்டைச் சுவர்கள் கட்டப்பட்டன. |
சங்கிலியன் தோப்பு (Sangiliyan Thoppu) – அழிந்துபோன அரண்மனையின் எச்சம்
இன்று நல்லூர் கந்தசாமி கோயிலுக்கு அருகில் நாம் பார்க்கும் சங்கிலியன் தோப்பு என்ற வளைவு (Arch), ஒரு காலத்தில் ஆரியச்சக்கரவர்த்தி மன்னர்களின் அரண்மனை வாயிலாக இருந்தது .
வரலாற்று சம்பவம்:
- சங்கிலி II (Cankili II) என்பவர் கடைசி யாழ்ப்பாண மன்னன்.
- 1619 இல், போர்த்துக்கீசப் படைகள் இவரைத் தோற்கடித்து, அரண்மனையை முற்றாக அழித்தன. மன்னன் தூக்கிலிடப்பட்டான் .
- இன்று அந்தப் பெருமையில் மிஞ்சியிருப்பது இந்த சிதைந்த வளைவும், அங்கு நிறுவப்பட்டுள்ள தங்க முலாம் பூசிய சிலையும்தான்.
“சங்கிலியன் தோப்பு என்பது கற்கள் மட்டுமல்ல; அது ஒரு அழிந்துபோன தமிழ் அரசின் அமைதியான அழுகை.”
யாழ்ப்பாணக் கோட்டை – ஐரோப்பிய ஆதிக்கத்தின் சாட்சி
யாழ்ப்பாணத்தின் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள யாழ்ப்பாணக் கோட்டை (Jaffna Fort) , போர்த்துக்கீசர், ஒல்லாந்தர் (டச்சுக்காரர்) மற்றும் ஆங்கிலேயர் ஆகியோரின் ஆதிக்க வரலாற்றை பதிவு செய்கிறது .
கோட்டையின் கட்டுமான நிலைகள்
- போர்த்துக்கீசர் (1619): யாழ்ப்பாண அரசை வீழ்த்திய பின், ஒரு சிறிய கோட்டையைக் கட்டினார்கள்.
- ஒல்லாந்தர் (1665): போர்த்துக்கீசரை விரட்டியடித்த பின், தற்போதைய பிரம்மாண்டமான “நட்சத்திர வடிவ” கோட்டையைக் கட்டினார்கள் .
- ஆங்கிலேயர் (1795): ஒல்லாந்தரிடமிருந்து கோட்டையைக் கைப்பற்றி, அதை ஒரு நிர்வாக மையமாகப் பயன்படுத்தினார்கள்.
உள்நாட்டுப் போரில் அழிவு
1990களின் பிற்பகுதியில் இடம்பெற்ற 30 வருட உள்நாட்டுப் போரின் போது, இந்தக் கோட்டை பெரும் சேதத்தைச் சந்தித்தது . LTTE இன் தொடர் தாக்குதல்களால் கடல் சுவர் இடிந்து விழுந்தது. உள்ளே இருந்த ஒல்லாந்தர் தேவாலயம் (Dutch Church) , சிறைச்சாலை, மருத்துவமனை போன்ற கட்டிடங்கள் முற்றாக பம்பர் தாக்குதலுக்கு உள்ளாக்கி அழிக்கப்பட்டன .
இன்று இந்தக் கோட்டை இலங்கை அரசால் மெதுவாகப் புனரமைக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், அந்தச் சுவர்களில் இன்னும் போர்க் குண்டுகளின் தழும்புகள் தெரிகின்றன.
மண்ணுக்குள் மறைந்த சமீபத்திய உண்மைகள் – செம்மணி பொதுமக்கள் புதைகுழி
இனி, யாழ்ப்பாணத்தின் மிகவும் வேதனையான மற்றும் சமகாலத் தொல்பொருள் ஆய்வுக்கு உட்பட்டு வரும் ஒரு பகுதிக்கு வருவோம். செம்மணி (Chemmani) . வரலாற்று ஆவணங்களும், கற்களும் மட்டும்தான் தொல்பொருளா? இல்லை. ஒரு சமூகத்தின் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகளின் சாட்சிகளும், அவர்களின் புதைக்கப்பட்ட எலும்புகளும் கூட தொல்பொருள் ஆதாரங்கள்தான்.
கண்டுபிடிப்பு (2025-2026)
பிப்ரவரி 2025: யாழ்ப்பாணம், செம்மணி பகுதியில் ஒரு கட்டுமானப் பணிக்காக நிலத்தைத் தோண்டிய தொழிலாளர்கள், மனித எலும்புக் கூடுகளைக் கண்டுபிடித்தனர். இதைத் தொடர்ந்து, யாழ்ப்பாண நீதவான் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவின் பேரில், குற்றவியல் பகுப்பாய்வு (Forensic Analysis) மற்றும் தொல்பொருள் ஆய்வுகள் தொடங்கப்பட்டன .
திகிலூட்டும் புள்ளிவிவரங்கள்
2026 மார்ச் நிலவரப்படி, நடைபெற்று வரும் கட்டங்களின் அகழ்வாராய்ச்சியில் இதுவரை 240-க்கும் மேற்பட்ட எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப்பட்டுள்ளன .
கண்டுபிடிப்புகளின் கொடூரம்:
| கண்டுபிடிப்பு | மனதை உடைக்கும் உண்மை |
|---|---|
| எண்ணிக்கை | 240+ உடல்கள் (தற்போது வரை) |
| பாதிக்கப்பட்டோர் | ஆண்கள், பெண்கள், கைக்குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்கள். ஒரு நீல நிறப் பள்ளிப்பையுடன் குழந்தையின் எலும்புகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன . |
| தனிப்பட்ட பொருட்கள் | 46 தனிப்பட்ட பொருட்கள் – பொம்மை, குழந்தைகளின் வளையல்கள், பால் பாட்டில், ஆடை துண்டுகள் . |
| காலம் | 1990களின் பிற்பகுதி – இரண்டாம் ஈழப் போரின் உச்சக்கட்டம் . |
| தற்போதைய நிலை | மூன்றாம் கட்ட அகழ்வாராய்ச்சி மார்ச் 2026 இல் தொடங்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது . |
“செம்மணி புதைகுழி” என்ன சொல்கிறது?
இது வெறும் தொல்பொருள் அல்ல. இது நிகழ்கால வரலாறு. இந்த எலும்புகள், அப்போது “காணாமல் போனவர்கள்” (Enforced Disappearances) என்று பதிவு செய்யப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் கதையைச் சொல்கின்றன. பள்ளிப்பையுடன் குழந்தையின் எலும்புகள் – இது ஒரு தேசத்தின் மனசாட்சிக்குக் கேட்கும் மிகப் பெரிய கேள்விக்குறியாகும்.
இந்த அகழ்வாராய்ச்சி, யாழ்ப்பாண நீதவான் நீதிமன்றத்தின் கண்காணிப்பின் கீழ், நீதிக்காக ஒரு அகழ்வாராய்ச்சியாகும். உலகின் பார்வை இப்போது இந்த சிறிய மண் பகுதியின் மீது திரும்பியுள்ளது.
மண்ணின் குரல் அமைதியானது, ஆனால் அது பொய் சொல்வதில்லை
யாழ்ப்பாணத்தின் தொல்பொருள் வரலாறு நமக்குச் சொல்வது இதுதான்:
- யாழ்ப்பாணம் பிற்படுத்தப்பட்ட பகுதி அல்ல: 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இங்கு நாகரிகம் இருந்தது. கந்தரோடை மற்றும் வல்லிபுரம் கல்வெட்டுகள் அதற்குச் சான்று .
- தமிழர் பண்பாட்டின் தனித்துவம்: இங்கு பௌத்தமும், சமணமும், சைவமும் வேரூன்றியிருந்தன. இது ஒரு மதப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகமாக இருந்தது.
- அரசியல் வீரம்: சங்கிலியன் முதல் பண்டைய மன்னர்கள் வரை, இவர்கள் வெளிநாட்டுப் படையெடுப்பாளர்களை எதிர்த்துப் போராடிய ஒரு நாகரிகமாகும் .
- செம்மணியின் வேதனை: 21ஆம் நூற்றாண்டின் மிகப் பெரிய மனித உரிமை மீறல்களில் ஒன்றின் உடல் சாட்சிகள், இன்றும் யாழ்ப்பாண மண்ணிலிருந்து வெளியே எடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.
“யாழ்ப்பாணத்தின் மண், ஒரு காலத்தில் நாகர்களின் காலடிச் சத்தத்தையும், சங்கிலியனின் குதிரைக் குளம்புகளையும், இன்று செம்மணியில் தாய்மார்களின் அழுகையையும் சுமக்கிறது. மண்ணுக்குள் மறைந்த உண்மைகளைத் தேடும் இந்தப் பயணம், வரலாற்றின் மீதான நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும் ஒரு புனிதப் பயணமாகும்.”