காட்டில் ஒரு கிராமம் இருந்தது. அங்கு ஒரு விவசாயி மிகவும் அன்பாகவும் அனைவருக்கும் உதவியாகவும் இருந்தார். அந்த விவசாயி ஒரு குளிர்கால காலையில் தனது வயல் வழியாக நடந்து சென்றார். தரையில் ஒரு பாம்பைக் கண்டார், அது குளிர் காரணமாக விரைப்பாகவும், உறைந்தும் இருந்தது.
பாம்பு எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை விவசாயி அறிந்திருந்தும் கூட, அவர் அதை எடுத்து மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க தனது மார்பில் வைத்து வெப்பத்தைக் கொடுத்தார். பாம்பு விரைவில் புத்துயிர் பெற்று, அதற்கு போதுமான வலிமை கிடைத்ததும், அதனிடம் மிகவும் அன்பாக இருந்த மனிதனைக் கடித்தது.
மரணத்திற்கு வழி செய்கின்றது போல கடித்தது, விவசாயி தான் இறக்கப் போவதாக உணர்ந்தார். அவர் தனது கடைசி மூச்சை இழக்கும்போது, சுற்றி நின்றவர்களிடம், ‘ஒரு துரோகி மீது பரிதாபப்பட வேண்டாம் என்று என் தலைவிதியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள்” என்றார்.
The farmer and the snake..!
There was a village in the forest. There one farmer was very kind and helpful to everyone. That farmer walked through his field one cold winter morning. He saw a snake on the ground which is stiff and frozen due to the cold.
Even though the farmer knew how dangerous the snake was, he took it and put the heat on his chest to warm it. The snake soon revived and when it got enough strength, bit the man who had been so kind to it. The snake soon revived and when it had enough strength, bit the man who had been so kind to it.
The bite was like deadly and the farmer felt that he gone to die. As he loss his last breath, he said to those standing around, “Learn from my fate not to take pity on a scoundrel”.